Voor de kids & co was er minder geluk…. Het regende pijpestelen en 't was eigenlijk de eerste bui op het festival. Hierdoor kropen de mensen korter bij mekaar om droog te kunnen zitten onder de kleine terrastent.
Het folk project “Woody !” van Frank Van der Linden (van De Mens) was de opener voor vandaag. Hij vertaalde enkele liedjes van de Amerikaanse singer-songwriter Woody Guthrie. Het zijn erg vermakelijke vertalingen geworden die Jan de Smet en Arne Van Dongen en de zijnen ten gehore brachten. Jan De Smet houdt van vele muziekjes en dus ook wel van jazz. Jan speelde als tiener trouwens al folk liedjes van Guthrie.  Wie kent niet “this land is your land…”
Na het optreden kwam de zon sterk door en je kon het vocht zo zien verdampen. Droog bleef het voor de rest van de dag.
Op vraag van de festivalorganisatie werd de drummer Teun Verbruggen gevraagd om drie trio’s samen te stellen om iets te doen met leeftijdsgenoten. Het project noemt “Around the drummer” en begon naar goede gewoonte weeral stipt om 17h00. Teun wordt een beetje vergeleken met zijn idool Jim Black: eigenzinnig, creatief, vrij spel en een groot klankenspectrum en niet vies van eigen samples en percussie.  Teun is een bezige bij en van vele markten thuis.
De inzet was het bekende Jef Neve trio dat al veel furore maakte. Jef in een strak maatpak spreidde wijds zijn benen en draaide rond zijn pianostoel. Piet Verbiest speelt en lacht op de bas. Iedereen in dit trio heeft zijn rol. Ze speelden drie lange nummers die in climax gaan en weer uitdeinen. Ook weer bijpassende videobeelden te zien op de achtergrond die de tempowisselingen in de muziek volgen. Het laatste nummer ‘It’s gone’ als titelnummer van hun tweede CD werd lang, verfijnd en uitgesponnen gebracht. En via een overvloei van de twee bassisten Piet Verbiest en Gulli Gudmundsson  in duo komt de saxofonist/klarinettist Bruno Vansina erbij en verlaat Jef Neve het podium.  Het VVG trio heeft al een eerste CD uit die Miel Vanattenhoven erg kan appreciëren. Stevig uptempo stuk met interessante tempowisselingen in het nummer “Untamed” van Bruno Vansina. In het nummer “In orbit” komt toetsenman Jozef Dumoulin erbij. Hij bespeelt zijn keyboard met vele klankvervormingen. Trouwens weer passende videobeelden op de achtergrond.
Op het einde het trio ‘Othin Spike’ als eigen project van Teun in dit optreden. Bij de twee andere trio’s is hij de sideman. Eerst speelt Dumoulin in duo met gitarist Mauro Pawlowski. Bekend en eigenlijk uit de rockwereld (Deus en andere projecten) . Dit is het enige vrije stuk en pure improvisatie. Het doet ons denken aan de jazzrock periode van Miles’ Bitches Brew.  De Fender rhodes in contrast met de snerpende gitaar en Teun komt erbij en gaat weer tot een climax. Spacy muziek van ‘Seventy three’ zoals te lezen op de videobeelden ? 
Op naar de volgende electronica-set.Veel bijval, veel jong volk in de tent nu.

DJ Grasshoppa’s DJ Big Band vs Aka Moon:  twaalf DJ’s en drie VJ’s als een DJ Big Band aangevuld met Aka Moon. Dit werd vuurwerk en bleek verrassend goed. Het is een DJ Big Band van draaitafelvirtuosen.
Twee jaar geleden onstaan in cultuurcentrum Nona van Mechelen werd het DJ Grasshoppa project alsmaar groter. De coach en componist is altsaxofonist Fabrizio Cassol . Funky bas met plukwerk van Michel Hatzigeorgiou en het rake klappenwerk van Stéphane Galland.  Fabrizo geeft af en toe richtlijnen aan de DJ’s. Ook verrassend en mooie break in de muziek is de soulvolle stem van zwarte zangeres Monique Harum.

Ook hier weer leuke instant beeldcomposities die soms echt passen met de muziek : big band’s uit de jaren ’30 en Coltrane beelden. Kortom : gewaagd project doch gesmaakt en verteerd,getuige de staande ovatie. Ah-ah- yeah ! Scratch.

21h00 : Uri Caine Bedrock

Deze pianist is grotendeels op Fender rhodes vanavond, en een verrassing op dit festival. Met zijn laptop op de piano brengt hij als eclecticus avontuurlijke jazz en donkere fusion.

Hij wordt begeleid door drummer Zach Danzinger die ook wat samples kent. De elektrische  bassist Tim Lefebvre zorgt voor bijkomende samples en geluidsvervormingen : oh –yeah met echo’s. Uri Caine zet soms in op piano en tokkelt wat aan de pianosnaren en dan toch altijd weer terug op de Fender. Hij doet me terugdenken aan Bugge Wesseltoft van twee jaar geleden op dit festival. De nummers zijn veelal zeer snel opzwepend met een extatische drummer. Mooie rustmomenten zijn de twee optredens met zwarte zangeres Barbara Walker gewaad in alle kleuren van de regenboog. Nummers als “Walk with me” en op het einde nog een vettige blues met bassolo. Mooie passende beelden van dansende zelfs acrobatische mensen uit de oude doos. Nou die dame kan haar keel openzetten en scattten ging haar ook af!

Het concert sloot tevreden af om 22h25.
Uri Caine zal zijn kunnen nog verder solo laten zien en horen in De Singel op zaterdag. Allen daarheen.

Dan maar weer gezellig wat drinken en napraten rond de bartent waar we nog getrakteerd werden op de laatste kippeboutjes. Dit smaakt op een kille avond van 12°C.

Toch alweer een dag die meeviel ondanks al dat electronisch geweld en stevig drumwerk.

 ’Daarna lekker relaxen in de jams van De Singel met Kurt Van Herck, Martijn Vink, een enthousiaste Robin Verheyen en kompanen...
Vanzelfsprekend onder het publiek veel bekende Belgische muzikanten te zien...Dat belooft voor de volgende dagen ! 

 Randinfo :

Even tussendoor melden dat Radio 1 grote stukken zal uitzenden van de concerten in het bekende jazzprogramma ‘in de club’. Alles is ook live mee te maken op de website waar je ook interviews kan beluisteren met de artiesten. Ter plaatse is alles live volgen op twee grote flatscreens in de terrastent.

MP)

LUQUE'S Middelheim commentaar

(Luque)