or click the
homecat to go back home !
Alle jazzpagina's nu versmolten tot
één gezamenlijk Jazzblad, da's méér dan handig !
artikels blijven gepubliceerd zolang ze relevant zijn , nadien gaan ze in het
ARTIKELINDEX
MAANDAG 19 juli - DINANT JAZZ NIGHTS 2010
Jazz in 't Park Gent 2010 - volledig overzicht
Brosella 2010 - een impressie
Gentjazz 2010 - de reviews
Parkjazz Kortrijk - zaterdag 3 juli 2010 – een impressie
OUTNOTE Records: nieuw Jazzlabel - eerste CD: R.L. Patterson: Music
- perstekst
W.E.R.F.
- Al meer dan 15 jaar een
goudmerk voor Belgische Jazz ! -perstekst
Hnita Jazz hoeve :
CD opname Delvita group - een verslag
Hnita Jazz hoeve : LAGE LUND/WILL VINSON QUARTET - een verslag
Jubileum-editie The Hague Jazz 2010 drukbezocht
MAANDAG 19 juli - DINANT JAZZ NIGHTS 2010
We pikken er één dagje uit van
dit gezellige Dinant Jazz. Het populaire kleinschalige festival groeide dit
jaar zelfs uit tot een zesdaags gebeuren, zes dagen ‘echt’ jazzplezier met
grote namen in de tuinen van de Abdij van Leffe.
Peter van het festival dit jaar is Manu
Katché. Hij is één van de beste hedendaagse drummers die bij het ECM
label zit en die o.a. met Sting, Peter Gabriel, Joni Mitchell, Black Eyed
Peas, Dire Straits, Simple Minds gespeeld heeft maar ook met de beste jazz
muzikanten natuurlijk zoals Jan Garbarek, Michel Petrucciani, Tomasz Stanko,
David Sanborn, Richard Galliano, Marcus Miller, Al Di Meola.Een grote meneer
dus !
18:30
Till Brönner & Eric Legnini Trio
Till Brönner (trompet), Eric Legnini (piano),
Thomas Bramerie (bas), Franck Agulhon (drums)
Eric Legnini , de pianist uit Huy, hebben we hier al
vaak zien spelen op dit festival maar nu krijgen we de Duitse trompetist
Till Brönner erbij. Hij is één van de meest getalenteerde mainstream
trompettisten van Duitsland. Hij speelt o.a. met Dave Brubeck, Monty
Alexander en Tony Bennett en ook nog een hele hoop andere bekende zangers.
Zijn albums verkopen als broodjes en hij laat zich inspireren door bebop,
fusion jazz , pop en filmmuziek. Eric voorstellen hoeft niet meer denk ik,
hij kan ook hiphop en soul spelen maar zijn grote passie is toch wel de
jazz. En dit brengt hij hier vandaag. Hij houdt van groove, latin en swing
met nadruk op melodie en rijke harmonie.
We krijgen meteen een leuke groove op fender rhodes in het nummer ‘It could
happen to you’ maar op het einde van het tweede nummer valt de stroom plots
uit. Het is een serieuze panne van wel 23 minuten. Ze spelen eerst
akoestisch nog een nummertje verder,maar stoppen dan maar. Na de panne
vervolgen ze in het rustige Casa mauro’ en daarna krijgen we stevige
bebop in ‘In a second’ met stevige solo’s van piano en trompet. Ze kunnen
er wat van ! Daarna volgt het mooie ‘Estate’ met wat elektronische vibratie
op trompet à la Truffaz. Als toegift komt Manu Katché dan meespelen in het
nummer ‘Trippin’.Zo hebben we meteen twee drummers. En als tweede bis (want
het publiek wil méér na die panne !) krijgen we Stéphane Belmondo op trompet
er bovenop. Wat een feest, tot jolijt van het aanwezige publiek ! Belmondo
is hier immers een graag geziene gast op dit festival en bovendien is het
morgen zijn beurt op het podium.
20:30 PHILIP CATHERINE
QUARTET FEAT.
ENRICO PIERANUNZI, HEYN VAN DE GEYN & JOE LABARBERA
© foto Michel Proesmans
Philip Catherine (g), Enrico Pieranunzi (p), Heyn
Van de Geyn (b), Joe LaBarbera (dm)
‘Wat een droomkwartet’ , zegt presentator
Patrick Bivort.. Op gitaar krijgen we onze eigen Philip Catherine. Hij was
in 2005 aleens peetvader van het Dinant Jazz Nights Festival. Maar deze
keer is hij met de beste muzikanten gekomen met wie hij live ook zijn
laatste CD ‘live in Capbreton ‘ heeft opgenomen. Ongetwijfeld één van de
betere jazz CD’s van het jaar.
Wat leuk is het om Hein van de Geyn weer
te zien, bijna voor de laatste keer in België hier , voor hij ‘definitief’
een B&B gaat uitbaten met vrouw en kind in Zuid-Afrika... De pianist voor
vandaag is de lyrische Enrico Pieranunzi. Hij voelt zich zowel in klassiek
als in jazz thuis en speelde o.a. sonates van Scarlatti en heeft enkele
verdienstelijke jazz CD’s uitgebracht. De Amerikaanse drummer Joe Labarbera
is bekend van Bill Evans’ laatste jaren en als begeleider bij zanger crooner
Tony Bennett.
Ze starten met het leuke deuntje
‘Beatrice’ dat ook op de plaat staat. Daarna
volgen enkele rustige nummers met mooie bassolo en het aardige Speak low’
met lichte swing en piano solo als intro. Ook krijgen we ‘My funny
Valentine’ dat intussen iedereen wel tracht te spelen, en als toegift volgt
nog ‘Tenderly’. Mooi allemaal en dat voor een laaiend volle tent !
22u00
ELECTRIC QUARTET (zijpodium)
Glenn Magerman (tp), Nick Puylaert (p), Juan Manssens (b),
Diederik “Dmonkeyjazz” van Remoortere (dm)
Deze jonge band uit Antwerpen speelt op een zijpodium,
muziek in de trend van Miles uit de seventies, dus zijn elektrische
periode.’ Electric Quartet’ won Dinant jazz Nights in 2009 en werd derde op
de Blue Note Jazz wedstrijd in Gent in 2008. Als cadeau mochten zij dit jaar
dus weer spelen op Dinant Jazz Nights !
22u45 DAVID SANBORN TRIO FEAT. STEVE GADD & JOEY DEFRANCESCO
© foto Michel Proesmans
David Sanborn (sax), Steve Gadd (batterie), Joey
DeFrancesco (orgue)
David Sanborn uit Florida is al
64 jaar en heeft recent de CD ‘Only everything’ gemaakt als hommage aan de
soul jazz. Zijn begeleiders van vandaag zijn dezelfden van die CD :. We
hebben de brede Joey Defrancesco aan het orgel en de meester drummer Steve
Gadd, hier aan de ‘batterie’. Met dit virtuoze drietal kan het
slotconcert van vandaag niet beter eindigen. Sanborn is een gevierde
sessiemuzikant net als Steve Gadd en die spelen op duizenden platen mee. De
laatste jaren neemt Sanborn meer risico’s maar vandaag brengt hij een
hommage aan Ray Charles, Hank Crawford en David “Fathead” Newman. Samen met
zijn vrienden muzikanten demonstreert hij het ware power trio ,hij speelt
met snijdende toon en soleert op autonome wijze op zijn altsax.
Als er één drummer is die bij iedereen tot
de verbeelding spreekt, dan is dat Steve Gadd wel. Hij speelt hard en
zacht maar steeds vlekkeloos. Hij speelde reeds met de allergrootsten
zoals Chick Corea, Herbie Hancock, George Benson, Ron Carter, Steps Ahead en
ook in de rock pop kennen ze’m van werk met Eric Clapton, Stevie
Wonder, Paul McCartney, Aretha Franklin, Paul Simon…
Joey DeFrancesco werd sinds 2003 door de
critici en lezers van de Amerikaanse magazine Down Beat als de top-jazz
organist gekozen. Beïnvloed door Jimmy Smith probeert DeFrancesco de
traditionele sound van de organ trios van de jaren ’60 met een bluesachtige
jazz gevoel te spelen.
Samen spelen ze o.a. ‘Baby won’t you
please come home’ en het bluesy ‘The Peeper’ van zijn inspiratiebron Hank
Crawford. Even later wordt het feesten in ‘Let the good times roll’ en wij
zingen en klappen gedwee mee. Een oud jazz nummertje krijgen we in ‘Basin
Street blues’.
Het CD titelnummer ‘Only everything’ is opgedragen aan David’s kleindochterje Genevieve. Daarbij speelt Joey gedempte trompet aan zijn rechterhand en orgel met de linkerhand. Een leuke trage blues volgt in ‘I got news for you’ met zang van Joey. Die man kan toch van alles wat! Als verdiende toegift komt Manu katché er weer bij en deze duelleert mooi met Steve Gadd.
Michel Proesmans
Iedereen
is méér dan tevreden bij deze zeer geslaagde Dinant Jazzdag. Ook wij zijn
zeker terug op post volgend jaar en hopen een dagje meer te volgen dan.
Krijgt dus zeker bij edite 2011 een vervolg… !
Jazz in
’t Park zorgt voor jazzy nazomer in Zuidpark Gent
- Persbericht 21.07.10
Het gezellige Gentse Zuidpark wordt voor de 17e
editie van
Jazz in ’t Park opnieuw de
gedroomde festivallocatie voor een jazzy nazomer. Liefst 22 gratis concerten
worden tussen de bomen aangeboden van vrijdag 27 augustus tot zondag 29
augustus en van vrijdag 3 september tot zondag 5 september. Jazz in ’t Park
wil alvast een zo breed mogelijk publiek laten kennis maken met de
hedendaagse Belgische jazz, door gratis maar hoogstaande concerten te
programmeren. Aan de succesformule wordt niet geraakt: zowel gevestigde
waarden als talent van eigen bodem kunnen er tussen de bomen ontdekt worden,
dit zowel met licht verteerbare jazz als met het moeilijkere genre. Rond
middernacht worden opnieuw klassieke en authentieke jazzdocumenten
geprojecteerd onder de noemer ‘Jazz on Film’. Er lopen samenwerkingen met
JazzLab Series en de KASK-Hogeschool Gent.
Nog méér jazzhappening
Tijdens de zes dagen Jazz in ’t Park
spelen maar liefst 22 formaties in het Zuidpark, vier meer dan de vorige
jaren. Op zaterdag en zondag treden nu telkens vier in plaats van drie
formaties op. Door een extra namiddagconcert om 16u in te lassen wil
organisator-programmator Jan Schiettekatte het openluchtfestival nog meer
laten uitgroeien tot een permanente jazzhappening en dito jazzgerelateerde
initiatieven stimuleren. Daartoe zorgen alvast de eetstandjes, de ‘Blue
Valentine Shop’ waar je terecht kan voor oldies en collector items uit de
jazz, de infochaletjes van Jazzmozaïek, JazzLab Series, Gent Jazz/Jazz
Middelheim en de organiserende Dienst Feestelijkheden Stad Gent. De
samenwerking met JazzLab Series wordt uitgebreid. JazzLab Series suggereerde
niet alleen 5 festivalgroepen aan Jan Schiettekatte, maar organiseert in
samenwerking ook een tweedaagse stoomcursus jazzgeschiedenis tijdens Jazz in
’t Park. Hun ‘JazzClass Series’
vinden plaats op twee zaterdagmiddagen, 28 augustus en 4 september
in de Stedelijke Openbare Bibliotheek, op 100 meter van het
Zuidpark. Lesgever Frederik Goossens geeft voor eens en voor altijd
een antwoord op vragen als: wat is het verschil tussen swing en bebop? Wie
waren Bird, Dizz, Bean of Lady Day? En vooral, hoe zit het nu met die
Belgische jazz? Handig is dat men meteen na de cursus ook
het eerste namiddagconcert kan meepikken van Jazz in’ t Park dat om 16u
start.
Programma 2010
Zoals voor elke editie houdt programmator Jan
Schiettekatte de vinger aan de pols en luistert hij goed wie waar mee bezig
is in het jazzlandschap om tot een muzikaal sterke en gevarieerde
programmering te komen. Blikvangers dit jaar zijn het Michel Bisceglia Trio
op vrijdag 27 augustus, Chris Joris Quintet op zondag 29 augustus, het
Pascal Schumacher Quartet en het Charles Loos-Bernard Guyot Sextet op
vrijdag 3 september. Op zaterdag 4 september staat er een bijzonder
reünieconcert van de formatie van jazzbassist Paul Van Gyseghem, die reeds
in de late jaren zestig actief deel uitmaakte van de internationale free
jazzscène. Hij viert dit jaar zijn 75ste verjaardag. Afsluiter op zondag 5
september is het Steven Delannoy Quartet, met coming men Steven Delannoye en
Christian Mendoza, en met de gevestigde waarden Nicolas Thijs en Dré
Pallemaerts. Daarna is het aan het Ivan Paduart Quartet om, samen met
special guest en internationaal befaamde trompettist Bert Joris, het
festival feestelijk af te sluiten.
Samenwerking KASK-Hogeschool Gent
Onder de noemer ‘Jazz on Film’ worden rond middernacht
authentieke jazzdocumenten. uit de rijke collectie van Steve Wante
geprojecteerd. Nieuw dit jaar is de samenwerking met de Afdeling
Animatiefilm van de
KASK-Hogeschool Gent. Op zaterdag 4 september tonen studenten en
afgestudeerden hoe ze met verschillende animatietechnieken korte
animatiefilms realiseerden in relatie met experimentele muziek en
hedendaagse jazz.
Van de dubbele live CD ‘Jazz in ’t
Park Live’, met opnames van de feestelijke 15e editie in 2008, ook al een
samenwerking met de producersopleiding van Hogeschool Gent, zijn inmiddels
al meer dan 250 exemplaren verkocht. Overigens is die dubbele CD nog steeds
te koop aan 10 euro tijdens Jazz in ’t Park en in de Stadswinkel van het
Administratief Centrum, W. Wilsonplein, op een steenworp van het Zuidpark.
Praktisch
Jazz in ’t Park 2010: 22 GRATIS concerten op 27, 28, 29
augustus en op 3, 4 en 5 september in het Zuidpark Gent. Op vrijdag zijn er
concerten om 12.15, 20 en 22 uur, op zaterdag en zondag telkens om 16, 18,
20 en 22 uur. Rond middernacht gratis projectie van ‘Jazz on film’.
Ondergrondse parking aan Zuidpark.
Info:
www.gent.be/jazzintpark,
feestelijkheden@gent.be of
gentinfo@gent.be.
Telefonische info: 09/210.10.10 (
‘JazzClass Series’ op 28 augustus en 4 september, van
13.30 tot 16.00 uur in het Amfitheater van de Stedelijke
Openbare Bibliotheek, Graaf van Vlaanderenplein 40, 9000 Gent. Het
cursusgeld bedraagt 9 euro, inclusief boeiende syllabus én de verzamel cd ‘Jazztublieft’.
Inschrijven kan tot 27 augustus via JazzLab Series, 09/225.44.56,
info@jazzlabseries.be. Info:
www.jazzlabseries.be.
Dubbele live CD ‘15 jaar Jazz in ’t Park’ nog steeds te
koop aan 10 euro tijdens Jazz in ’t Park; in de stadswinkel van het
Administratief Centrum op het Woodrow Wilsonplein; alsook op de Dienst
Feestelijkheden van Stad Gent, Gasmeterlaan 107.
© Bruno Bollaert
Programma Jazz in ’t Park 2010
Vrijdag 27/8/2010
12u15
Mathilde Renault Quartet
20u
Greg Houben Quartet feat. Pierrick Pedron
22u
Michel Bisceglia Trio – Invisible Light Tour
Zaterdag 28/8/2010
16u
Nathan Daems Quintet
18u
Bram Weijters Trio
20u
Eve Beuvens Trio
22u
Zondag 29/8/2010
16u
José Torral Trio
18u
BackBack
20u
22u
The
Vrijdag 3/9/2010
12u15
LAB-trio (
20u
Pascal Schumacher Quartet
22u
Charles Loos/Bernard Guyot ‘Summer Residence’ Sextet
zaterdag 4/9/2010
16u
Pieter Baert Trio
18u
De Beren Gieren
20u
Nilson Matta/Roni Ben Hur/John Snauwaert – Brazilian Voyage
Zondag 5/9/2010
16u
F,B and I trio (Renaud Person)
18u
Olivier Collette Quartet
20u
Steven Delannoye Quartet
22u
Ivan Paduart/Toon Roos Quintet feat. Bert Joris
Jazz on Film - elke festivaldag rond
middernacht - gratis
Opnieuw biedt Jazz in ’t Park u na de
avondconcerten een reeks unieke documentaires en concertopnames uit de
prachtige privé-collectie van jazzkenner Steve Wante.
Op 4 september is er bovendien een
bijzonder samenwerkingsproject met Hogeschool Gent-KASK.
Vrijdag 27/8/2010
Sugar Chile Robinson,
Billie Holliday, Count Basie and his orchestra (1950 - 15’).
In deze opname spelen Count Basie Clark
Terry (tp), Marshal Royal ( cl), Wardell Gray (ts), Freddie Green (g) en Gus
Johnson (drm).
Lionel Hampton and his
Orchestra ( 1950-‘51 - 35’)
Elf Snader Cy. Transcriptions. De eerste vijf werden
opgenomen op 22 juli 1950, de andere zes op 28 september 1951, alle in de
Hollywood studio’s.
Bill Evans Trio in Munich
(1966 - 20’)
Televisiefilm gemaakt tijdens een concert van Bille Evans
Trio in Munchen , met Bille Evans (piano), Eddie Gomez (bas) en Paul Motian
(dr).
Zaterdag 28/8/2010
Autour d’une trompette (1951 - 10’)
Franse documentaire in twee delen. Het eerste over het
maken van trompetten, in het tweede deel speelt Roy Eldridge met Benny
Vasseur (tb), Don Byas (ts), Claude Bolling (p), Guy de Fatto (b),
Armand Molinetti (dr) en Tohama (vocals in I love my man).
Theatre for a Story (1959
- 30’)
Televisieproductie
met het Miles Davis Quintet (Miles Davis, John Coltrane, Wynton Kelly, Paul
Chambers en Jimmy Cob) en Miles Davis met Gil Evans Orchestra ( eveneens met
John Coltrane).
Stage Entrance (1951 - 7’ )
Jazzcriticus Leonard Feather
overhandigt Downbeat Awards aan Charlie Parker en Dizzy Gillespie die
vervolgens ‘Hothouse’ spelen, begeleid door Dick Hyman (p), Sandy Block (b)
en Charlie Smith (dm).
Jazz at the Philharmonic
(1958 - 7’)
Film gemaakt tijdens een concert met Roy Eldridge (tp),
Coleman Hawkins (ts), Claude Bolling (p), Arvell Shaw (b), J.C.Heard
(dm). Ze spelen ‘Stompin’ at the Savoy’.
Zondag 29/8/2010
‘Out of the Blacks , into
the Blues’ (1971 - 102’)
Documentaire over de bluesmuziek rond de Mississippi in
twee delen. In ‘Along the Old Man River’
ziet u o.a. Robert Pete Williams, Furry
Lewis, Bukka White, Roosevelt Sykes, Sonny Terry en Brownie McGhee. In ‘A
way to escape the Ghetto’ ziet u Junior Wells, Buddy Guy, Willie Dixon,
Arthur ‘Big Boy’ Crudup , Brownie McGhee, Sonny Terry, BB King en Mance
Lipscomp.
Vrijdag 3/9/2010
Coleman Hawkins Quartet (1962 - 31’)
Film gemaakt in Brussel tijdens het Adolphe Sax Festival.
Coleman Hawkins (ts) wordt ondersteund door George Arvanitas (p), Mickey
Baker (g), Jimmy Woode (b) en Kansas Fields (dm).
John Coltrane Quartet (1962 -29’)
Televisieprogramma uit de Jazz Casual reeks, met John
Coltrane, McCoy Tyner (p), Jim Garrison (b) en Elvin Jones (dm).
Zaterdag 4/9/2010
Animatiefilms Hogeschool Gent- KASK
Speciaal voor Jazz in ’t Park 2010
werd een selectie samengesteld van animatiefilms rond muziekcomposities.
Studenten en afgestudeerden van de Afdeling Animatiefilm van het
KASK-Hogeschool Gent maakten met verschillende animatietechnieken korte
animatiefilms in relatie met experimentele muziek en hedendaagse jazz.
Zondag 5/9/2010
‘The Last of The Blue
Devils’ (1974-’79 - 91’)
Film opgedragen aan de grote dagen van de Kansas City
jazz. De film werd opgenomen gedurende een periode van 5 jaar, in de Mutual
Musicians Foundation maar ook in de straten en clubs van Kansas City.
Talrijke concertopnames, filmclips en interviews met (in alfabetische
volgorde) o.a. Buddy Annderson, Count Basie, Cleo Berry, Franz Bruce, Eddie
Durham, Coots Dye, Jimmy Forrest, Curtis Foster, Crook Goodwin, Jesse Price,
Paul Gunther, Speedy Huggins, Arthus Jackson, Bud Johnson, Gus Johnson, Jo
Jones, Sonny Kenner, Baby Lovett, Lorenzo Manley, Charles McPherson, Jay
McShann, Milton Morris, Orville ‘Piggy’ Minor, Paul Quinchinette, Gene Ramey,
Gerald Scott, Buster Smith, Richard Smith, Orestus Tucker, Herman Walder,
Booker Washington, Claude Williams, Davis Williams, Ernie Williams. In de
filmclips ziet u aan het werk: Count Basie Orchestra, Joe Turner, Charlie
Parker en Dizzy Gillespie, The Jay Mcshann Big Band, Jesse Price.
Jazz tussen de bomen... een filosofie
Jazz in ’t Park ontstond
17 jaar geleden als gratis evenement in de schoot van de Stad Gent, onder
impuls van programmator-organisator Jan Schiettekatte, tevens directeur
Dienst Feestelijkheden en Evenementenbeleid en coördinator van het Ghent
Film Office. Met het festival wil hij een forum bieden voor de brede,
moderne Belgische mainstream jazz, geworteld in bebop en postbop. 'Jazz in
‘t Park' levert niet alleen al 17 jaar een forum maar wil ook de mythe
ontkrachten alsof jazz iets zou zijn voor de nachtelijke uren, voor rokerige
kroegen, of voor een intellectueel of highbrow publiek. Daarom ook is de
festivallocatie gedroomd en uniek: Het Zuidpark, achter de stadsbibliotheek
en het stedelijk administratief centrum. Drie jaar terug werd het harmonieus
heraangelegd met o.a. wandelpaden, graspartijen, fonteinen en een speeltuin
voor de kids. Tijdens het festival vormen podium, zitbanken, drank- en
eetstandjes en infochaletjes één groot openluchtdorp tussen de hoge bomen.
Er heerst een aangename, relaxte sfeer. Zelfs voor Gentenaars is het park
telkens een ontdekking van een stuk groene long, die ze vergeten waren of
niet kenden. Bij minder goed weer blijft het publiek beschut tegen mogelijke
regen door sierlijke tentzeilen die één worden met de bomen. Men vindt er
een optimale festivalsfeer met drank- en eetstandjes aan democratische
prijzen. Men kan het ook zien als één groot open-lucht-muziek-café, voor de
helft met aandachtige jazzliefhebbers en geïnteresseerde luisteraars die
vooraan plaats nemen op de zitbanken; voor de ander helft sfeerzoekers die
aan tafeltjes zitten rond de drankstandjes. "Maar dat is juist een goede
zaak", zegt Jan Schiettekatte. "Want veel mensen ontdekken hier een genre
dat ze nog niet kenden of waarvoor ze nooit eerder ‘open’ stonden. Vooral
onze middagconcerten trekken een publiek aan dat bij wijze van spreken hun
'boterhammen in het park' komt opeten en voor het eerst kennismaakt met
jazz. Vaak zien we dezelfde mensen ‘s avonds terug." Voor wie van buiten de
stad komt, is er overigens de ondergrondse parking op enkele honderden
meters van het Zuidpark.
Brosella 2010 - een impressie
Mooi op tijd beklom ik de
heuvel aan het Atomium, waarachter het Brusselse groentheater verscholen
ligt, met bovenaan, onder de bomen een pleintje, verzadigd van allerlei eet
& drankkraampjes. De zon brandde, zodat iedereen schaduw zocht, ook in het
groentheater zelf, dat er nog een beetje verlaten bij lag. Alle stoelen nog
netjes op zijn plaats, de stoelendans kon beginnen.
Als opener een ‘tribute’ aan
Django, met eerst een groep rond Koen De Couter, waarna een Franse swingband
overnam en daarna allemaal nog eens tesamen op het podium en de foto.
Groepsfoto zonder Django, mooie opwarmer, maar met dit weer een meer dan
ongelukkige woordspeling. Geen potje gebroken, maar een mooie gezapige
familiereünie om U tegen te zeggen.
Het Royal Palm Stage werd
benomen door Hijaz & guests. Rond een oud een groep bouwen is een mooi idee,
maar de mogelijkheden zijn uiterst beperkt, ook al varieert men naar
hartenlust, met instrumentarium en bijkomende gasten. Maar eens temeer werd
ook deze groep gekozen wegens zijn randwaarde, als bruggenbouwer. Mooi,
mooi.
In het theater maakte Avisha
Cohen daarna zijn opwachting en raar maar waar, met wéér een oud speler.
Dezelfde trukendoos, hier met zang, soms ook gitaar en zeker niet te
vergeten een onwaarschijnlijke bas, voor vele jazzliefhebbers het hoogtepunt
van de dag. Cohen is een uniek geval met een uniek geluid, top of the bill.
Op het kleine podium Tricycle,
een buitenbeentje in de jazz, een randgeval, tussen jazz, folk & klassiek,
maar dan ook weer een opfrisser in het hedendaagse jazzwereldje. Ook zij
passen perfect in het vooropgestelde programmatiebeleid van de
Brossela-organisatie. Een brug tussen jazz, wereldmuziek en folk te vinden
binnen hun totale weekend programmering (zaterdag is hier folk-dag !). Een
mooi lichtjes verstillend optreden, al zouden enkele Franstaligen
mogen begrijpen dat luisteren & spreken elkaars opposanten zijn.
Pierre Anckaert met strijkers
deed mij aan Onzette denken, een Franse strijkers jazzformatie met, juist
geraden, elf leden ( maar spijtig genoeg heb ik alleen maar een copietje in
bezit ). Kamermuziek op maat van het groentheater, want bij zijn bouw in
1935, was dit theater voornamelijk voor klassieke muziek voorzien. Een mooie
symbiose, heerlijke zondagmiddagmuziek, liefst met een taartje en een kopje
thee er bij, bij gebrek daaraan heb ik mijn troost in een kriek van Boone
gezocht.
Weer bij het kleine podium
gekomen, liet Paduart zijn piano prachtig klinken, samen met enkel gasten
waaronder de zanger, Bai Kamara jr. en een Amerikaans tenor sax die ik niet
heb kunnen traceren, U zult het dus zonder naam moeten doen. Eindelijk jazz
’tout court’, geen oud’s, violen of accordeons, gewoon hedendaagse postbob,
tot… onze vriend Bai Kamara jr. het podium beklom, hij zong best mooi,
maar jazzy ? Nee, een beetje aan de soulkant, maar boeien kon hij niet,
sorry.
Daar ik al aardig moe was, de
maandag vroeg begon en ik nog een klein uurtje moest wachten op Roy Hargrove,
ben ik maar afgedropen, home sweet home.
En tussen haakjes, de zaak was
intussen voor de helft leeggelopen wegens dat stomme voetbal, pottekestamp
op het hoogste niveau in een verpauperd land, érg interessant.
Luque
Parkjazz
Kortrijk - zaterdag 3 juli 2010 – een impressie
foto Michel Proesmans
ParkJazz is het tweejaarlijkse
openluchtfestival in het Kortrijkse Begijnhofpark dat zijn eerste
editie kende in 1998. Het is van 2006 geleden dat ik er nog ben geweest.
In het begin is het dus even zoeken ondanks de navigatiehulp. Je kan kortbij
aan de Houtmarkt parkeren en dan is het nog een klein stukje wandelen. Mooi
en rustig gelegen.
Centraal staat de concerttent en daarnaast
een veld van tafels en banken met parasols. De nodige catering natuurlijk
met lekkere Afrikaanse en Mediterrane keuken. Opzij nog een tweetal
overkappingen voor DJ’s en muzikanten van het conservatorium.
Dit sympathieke festival houdt er
toegankelijke jazz op na en dit aan de goedkope prijs van 20 euro aan de
kassa. Daarvoor heb je dan drie concerten. In de festivaltent tref je een
clubsfeer met tafeltjes met daarop kaarsjes en aan het plafond wat lampen
voor de nodige sfeer. Een goed geluid daar in de tent met links en rechts
twee videoschermen zodat je alle details mee hebt.
In het begin van het eerste concert is het
iets te warm in de tent (het was gelukkig droog en minder warm dan gisteren
met die 35°C!) Wel worden de zijflappen nu wat open gezet en zo verkrijgen
we wat meer verkoeling. Eric Melaerts en Jean Blaute presenteren op ietwat
ludieke wijze dit festival.
Bij het eerste concert krijgen we de
Belgische groep van de Limburgse Italiaan Alano Gruarin in een sterke
bezetting met Nic Thijs aan de bas, Lieven Venken op drums en vooral
trompettist Carlo Nardozza die schittert zoals Freddie Hubbard. Mooie
vlotte composities zijn het, maar tamelijk braaf gespeeld. Zeer melodisch
allemaal en licht verteerbaar. Zij brengen het mooie bluesy ‘State of mind’
en de rustige klassieker ‘When it’s sleepy time down south’. Een lyrisch ode
aan Bert Joris is niet ver weg. Alano heeft duidelijk de mosterd mee
gekregen van lesgevers Jan Vermeulen en Ron Van Rossum.
In de tweede set volgt het
intimistisch duo van de Nederlandse sterpianist Harmen Fraanje en Belgische
trots Philippe Cathérine aan de gitaar. We horen o.a. ‘Americo’ en ‘The
hostage’ van Philippe en vooral het mooie ‘Paris song’ van Harmen.
Harmen Fraanje maakte ook het nummer ‘Philip’ opgedragen aan zijn sterke
medemuzikant en ze genieten er allebei van Toch mis ik hierbij een drum. Het
publiek juicht enthousiast en krijgt de toegift ‘Over the rainbow’.
Iedereen is content, wij dus ook en trakteren ons op een stevig glas ‘Omer
bier’.
Als afsluiter komen de Cubanen voor wat meer vuur zorgen : Ramon Valle (piano) met Owen Hart Jr. (drums ) en Omar Rodrigues Calvo aan een 300 jaar oude bas (geleend uit de Porgy & Bess Club). Men had immers 20 bassisten in België gevraagd voor een goede bas te verkrijgen en toch weten de Nederlanders ons hier ook weer uit de nood te helpen ! (zo vernemen we van de organisatoren van Porgy & Bess die de ruim 50 jaar oude jazzclub in Terneuzen programmeren, daar waar waar ze die leuke zondagnamiddagconcerten geven). Het is ons hier vooral om de muziek te doen en voor ons begint de zomer nu met een Spaanse intro op de bas en het tempo gaat bij elk nummer de hoogte in zoals in ‘Sibony’. Ramon geeft in gebrekkig Engels wat uitleg bij de nummers: hij heeft het nummer ‘5 Sister’ gemaakt voor z’n vijf zussen, zo blijven ze allen tevreden. En verder horen we het gevoelige ‘Fabio’ opgedragen aan z’n nog jonge zoon. Ramon is snel als een wervelwind aan de toetsen en speelt percussief en zelfverzekerd, de drummer uitdagend. Je ziet dat ze er alle drie van genieten. Ze zijn goed op mekaar ingespeeld en ook de bassist komt sterk naar voren. Enthousiast publiek weer en we krijgen nog meer.
Alles is nochtans al vrij vroeg
gedaan ( rond half elf ’s avonds) en da’s goed, kunnen we na een koffie aan
het kampvuur weer bijtijds terug richting Mechelen.
Michel Proesmans
- persbericht -
OUTNOTE Records: nieuw Jazzlabel - eerste CD: R.L. Patterson: Music
Het bedrijf Outhere (die al de labels Aeon,
Alpha, Fuga Libera, Ricercar, Ramée en Zig-Zag Territoires bezit) kondigt u
met veel plezier, de eerste CD release van zijn nieuw jazzlabel OUTNOTE
Records aan.
Outhere, which unites prestigious classical music labels
Æon, Alpha, Fuga Libera, Ricercar, Ramée and Zig-Zag Territoires announces
the creation of a brand new label devoted exclusively to jazz: OUTNOTE
Records. Embracing contemporary musical expression throughout the entire
contemporary landscape of creative music, OUTNOTE aims to transcribe the
stimulating aesthetic vitality of our age faithfully and in the finest
detail...
“…because creation is an endlessly evolving act…”
Artistic director, Jean-Jacques Pussiau, is the founder of Owl Records (today
part of Universal) and Nightbird Music, both of which witnessed highly
creative outings by some of jazz’s most revered and passionate figures such
as Michel Petrucciani, Stéphane Grappelli, Helen Merrill, Dave Liebman, Lee
Konitz, Paul Bley, Eric Watson, Kenny Werner and Ray Barretto, among others.
OUTNOTE is an exciting venture that emerged from a chance encounter between
two kindred spirits; Outhere CEO Charles Adriaenssen very quickly sensed the
need to join forces with Jean-Jacques Pussiau and forge a new and
unprecedented structure. Within a matter of weeks, artistic policy had been
mapped out and the project was launched. The new label will provide a
privileged platform allowing established artists and up-and-coming musicians
alike to define «the state of the art». The roster of artists already
pledged to the project includes pianists Ronnie Lynn Patterson, Kenny
Werner, Eric Watson, the electrojazz group After In Paris; the group Quest
others are ready to step in, including, Philippe Le Baraillec, Dave Liebman,
Richie Beirach, and even for an unpublished posthumous recording of Steve
Lacy. Creating a record label is always an adventure; to borrow from Borges,
«We publish in order to avoid spending our whole lives correcting drafts». A
record is still the medium through which musicians translate their
inspiration from the initial artistic impulse through to the finished work,
adding one small – though not immutable – touch to the vast canvas of time.
The label’s creators are united in their insistence on an open and
pluralistic approach, the hallmark of this growing collection.
- volgt nog -
|
- persbericht -
|
||||||||||||||
|
W.E.R.F.
|
||||||||||||||
|
Het W.E.R.F.-label blijft na meer dan 15 jaar
incontournable voor de Belgische jazz. Vorig jaar nog ontving Bart
Defoort de felbegeerde Django D’Or voor zijn plaat ‘Sharing Stories
On Our Journey’ (W.E.R.F.072) en mocht Erik Vermeulen de
prestigieuze Klara Muziekprijs in ontvangst nemen voor zijn album
‘Live Chroma’ (W.E.R.F.075). Ook Bert Joris werd begin dit jaar
gelauwerd met de Vlaamse Cultuurprijs binnen de categorie Muziek.
Met diezelfde Bert Joris gaat W.E.R.F. dit jaar opnieuw in zee voor
een Cd-productie, die op 2 oktober exclusief zal worden voorgesteld
op het Jazz Brugge festival (www.jazzbrugge.be).
|
||||||||||||||
|
De CD’s worden op de festivals te koop aangeboden
maar kunnen ook rechtstreeks via de website van De Werf besteld
worden op
www.dewerf.be. In afwachting hiervan kan u deze zomer al terecht
op de diverse jazz festivals waar verschillende artiesten uit de
W.E.R.F.-stal zullen vertegenwoordigd zijn en waar met trots
enkele nieuwe releases in première worden gepresenteerd. |
||||||||||||||
|
zaterdag 26 JUNI 2010 20.00 – Hnita Jazz hoeve : CD opname Delvita group (BE)
foto van een jaar eerder, op/in de JaZZZolderkapel
We zakken af naar de Hnita Hoeve alwaar sinds woensdag Dré
Pallemaerts druk bezig is om de DelVitaGroup in te blikken . Wij voegen
vandaag ons applaus daaraan toe om zo een live CD mee samen te stellen. De
Hnita hoeve is bekend om zijn goede akoestiek en met Dré aan de knoppen kan
dat niet mislukken. Peter Anthonissen die de groep voorstelt benadrukt
nogmaals de spelregels die vandaag gelden: geen foto's tijdens het concert,
niet roken in de zaal en uitzonderlijk een rookverbod in de bar om wille
van de gevoelige dure apparatuur van Dré.
In de groepsnaam 'DelVitaGroup' herkennen we de namen : Del wat
staat voor de twee Delannoye brothers op sax en trombone en Vita , da's voor
de drummer Toni Vitacolonna. Het betreft hier vijf jonge muzikanten
die hun inspiratie uit muziek van Mark Turner, Dré Pallemaerts, Bill
Carrothers, Branford Marsalis en Jim Black halen maar ook halen ze wat
mosterd bij Coltrane en Wayne Shorter en d'er zit ook wat klassieks
bij van Debussy. Ze spelen eigen nummers met veel ruimte voor sfeerschepping
en improvisatie zoals in het eerste nummer van de bassist Janos Bruneel 'Vitabis'
noemt het en daarna volgteen swingend nummer waarin de pianist Bart
Van Caenegem (ook bekend van de Frivole Framboos) mooi voluit kan gaan aan
de Steinway. Uiteraard is er ruimte voor een ballad : 'One chance' is
het,van de hand van Steven met veel dramatische inslag om af te koelen.
Daarna krijgen we het lange 'Jip & Yang' dat mooi synchroon begint met
de twee blazers om na een climax weer tot rust te komen. Je moet goed de
nummers tot je laten doordringen en niet altijd de swing verwachten. Steven
wisselt tussen verschillende saxen en haalt zijn dwarsfluit uit in het
nummer 'Ducation' waarbij zijn broer de trombone met demper gebruikt. Het
nummer gaat over in wat poppy drumwerk en Steven gaat verder op de sax. Na
de pauze zien we Steven aan de basklarinet en een mooie trombone solo van
broer Peter volgt. Na elke solo klappen we vrolijk (voor op de CD
natuurlijk). Peter Anthonissen had ons daarvoor opgeroepen om ons na de
pauze zeker niet in te houden. Het lange nummer 'Youth' van Peter gaat over
in een superswing met leuke tempowisselingen. Daarna een ballade van Janos
Bruneel in het nummer 'My stones'. Dan volgt de eerste en enige standard 'What
is this thing called love', rustig ingezet maar daarna swingend als de
piano aanzet. Van drummer Toni horen we daarna het nummer 'Impact 'dat
bestaat uit verschillende delen. Het is trouwens één van de eerste nummers
van de groep destijds. Dit lange stuk begint rustig, gaat naar een rommelige
climax , even een dempende trombone er in , weer een poppy drumstuk in het
midden en daarna krijgen we zelfs swingende hardbob, een bassolo en in een
traag tempo eindigen de twee broers. Als bis volgt nog nog een keer 'Jip &
Yang', dit om technische redenen maar hier toch weer anders gebracht en
korter bovendien dan tijdens de opname eerder.
Kortom : 5 goede muzikanten,zeker van hun stuk en en om naar uit te zien, later mogelijks hier of daar op een festival. Benieuwd naar de uiteindelijke CD...
Michel Proesmans
MAANDAG 21 JUNI 2010 om 20.30 – Hnita Jazz hoeve : LAGE LUND/WILL VINSON QUARTET (N-GB-USA-LUX)
Lage Lund (gitaar)
Will Vinson (altsaxofoon)
Sean Fasciani (contrabas)
Paul Wiltgen (drums)
foto's © Rosaria Macri
De verwachtingen zijn hoog gespannen voor deze internationale band waarin Lage Lund (een Noorse New Yorker) aan gitaar speelt met de Engelse New Yorker Will Vinson aan de sax. Beide solisten worden begeleid door de Luxemburgse drummer Paul Wiltgen en de Amerikaan Sean Fasciani aan bas., zie hier de opstelling… We herkennen Will Vinson aan sax want hij was al eerder hier in de Hnita hoeve met gitarist Jonathan Kreisberg.Hij praat hier alles aan mekaar en probeert daarbij grappig te zijn. Het Quartet speelt meestal lange eigen nummers met heel af en toe ook een jazzstandard. De aftrap is het hier, in de Hnita hoeve, van hun Belgische en Franse tournee.
Het wordt een technisch zeer begaafd concert met hier en daar ingewikkelde schema’s. Maar niet echt onderhoudend en je vraagt je af wat er ontbreekt... Bijvoorbeeld : Lage Lund zegt helemaal niets en laat alle uitleg aan Will. We vinden dat de sax meer naar de voorgrond komt en wel zijn uiterste best doet maar de vonk springt niet echt over, ten minste nog niet in de eerste helft. Er is te weinig interactie tussen de muzikanten want ze hebben ook nog maar weinig samengespeeld, zo blijkt nu. Samen brengen ze nummers van hun recente CD's die ook te koop worden aangeboden. Als opener krijgen we 'the world through my shoes' naar de gelijknamige CD van Will Vinson. We kunnen het moderne jazz en neobop noemen met die krachtige en toch lyrische sax en de zachte donzige gitaar van Lage Lund. Van Lage horen we het nummer 'Worms' maar ook '12 beaten' met een erg leuke drumsolo. beide komen uit zijn recente 'Unlikely stories'. Will vertelt daarbij dat hij in België heeft beslist om definitief voor de sax te kiezen omdat je als muzikant dan tenminste bier kan drinken terwijl de ritmesectie dat niet kan tijdens het spelen. En inderdaad Will en Lage wisselen de Belgische bieren af. Dus we krijgen duidelijk ook meer vonken na de pauze: opzwepend drumwerk en mooie saxpartijen. De gitarist blijft echter altijd wat te sec en speelt zonder enige uiterlijke emotie. De mooie ballad 'You won't forget me' in duo van gitaar met sax geeft daarbij wel een leuke afwisseling.
Manager Gerry Tienen van het Criss Cross Jazzlabel beziet het goedkeurend vanuit het publiek. Op het einde krijgen we als toegift 'Autumn leaves' waarin de gitarist nu wel los komt en daarbij laat zien welke techniek hij wel in huis heeft. het lijkt Kurt Rosenwinkel of Pat Metheny wel en laat ons daarbij niet vergeten dat hij niet voor niets al eerder de fel begeerde Thelonius Monk prijs behaalde (in 2005) !
Michel Proesmans)
Jubileum-editie The Hague Jazz drukbezocht
De vijfde editie van The Hague Jazz in het
World- Forum Convention Center is vrijdag- en zaterdagavond
door 23.000 muziekliefhebbers bezocht. Voor het eerst in vijf jaar was
een avond volledig uitverkocht. Op deze lustrumuitgave waren er 10.500
mensen op vrijdag en zo’n 12500 bezoekers op zaterdag.. Dat is een
record opkomst.
Wij waren er bij op de drukke
zaterdagavond. We zakten af met vier personen van Mechelen naar de jazzstad
Den Haag. Het is helemaal niet zo ver rijden, zo’n 1u45 min.
van links naar rechts : Leo, Miriam,Alain
en onze Proes
Aan de ingang maken we nog snel een
groepsfoto (voor 5 euro), maar we spelen niet echt natuurlijk. Het ziet er
wel funky uit.
Het jubileumjaar stond in het teken van
trompettist Miles Davis. Verschillende artiesten brachten een tribute aan 'de Miles'.
In de grote zaal treffen we trompetist
Wallace Roney die het gehele ‘Sketches of Spain’ van Miles brengt met het
grote Metropole Orkest olv Maria Schneider. Vakkundig en wat een scherpe
trompet van Wallace ! Hij kreeg de mosterd mee van zijn grote mentor Miles
Davis.
Aan de bekende trappen van het oude North
Sea staan grote portretten van Miles opgebouwd uit CD’s : heel fraai en
decoratief.
11 zalen…. Da’s moeilijk kiezen. Tussen de
zalen door is het van trap op en trap af en zo kom je langs zithoeken ,
platenrekken, schilderijen, foto’s, posters en veel kraampjes met gevarieerd
eten en drank. Allemaal gezellig maar wel duur. Het is veel drukker dan vorig
jaar. We geraken soms een zaal amper binnen.
We warmen ons verder op en grooven lekker mee op de funky band ‘Sven hammond Soul ‘ in de Nina’s Overnight zaal met een te laag plafond. Veel sfeer en leuke belichting.
Sven Hammond Soul is een feestelijk
rockende band waarbij stilstaan al snel onmogelijk blijkt. Een optreden van
deze groep is een sensatie van speelse energie en puur genieten van het
plezier dat de band uitstraalt.
Aan de rand hiervan leuk wat ruimte om af te
koelen en wat kunst te zien.
Daarna pikken we nog enkele nummers mee
van de band van Gino Vannelli. Vooral daar goede muzikanten en een stevige
drummer.
Onlangs verscheen van Gino Vannelli “Stardust
in the Sand”, een boekje met memoires en 13 volledig nieuw opgenomen tracks.
Na succesvolle optredens in Milaan (Blue Note) en Rome, introduceert Gino nu
“The Milan Project” in Nederland met oa Karel Boehlee op keyboards die de
dag voordien al Toots begeleide.
Daarna gaan we op tijd naar de grootste
zaal ‘Billie Holiday’s Inn’ voor de 40-jarige band ‘Kool & The Gang’. Dit is
nostalgie van de seventies met toch wel nieuwe zangers en gelukkig echte
blazers. Mooie act in een volle zaal. We stonden achteraan en konden alles
zien op groot scherm. De hits vliegen voorbij : 'Too hot', 'Misled', 'Joanna',
'She’s fresh', 'Hollywood Swinging' enz tot groot jolijt van het publiek.
We raken amper buiten voor wat frisse
lucht want het is nog hotter in ‘gare du Nord’ die we dan maar aan onze neus
laten voorbijgaan.
We bemachtigen daarna een zitplaats voor
het uitverkochte concert van ex Supertramp zanger ‘Roger Hodgson’. Grote
hits worden met veel overtuiging gebracht : 'give a little bit', 'Take
the long way home', 'Dreamer', 'Logical song' enz. Grote klasse.
Het is dus weinig jazz maar veel rock
met een vleugje jazz. Zo bereikt men een groot publiek. Gaan we met Middelheim en Gent Jazz dezelfde weg op ?
Proes (Michel P
Nathan Daems Quintet wint Jong Jazztalent
2010
Gent Jazz lokt 35.000 bezoekers en evenaart
publieksrecord van 2009
De twee festivalluiken van Gent Jazz lokten op 9
concertdagen zowat 35.000 bezoekers. Meteen een evenaring van het
publieksrecord van 2009 dat, ondanks een aantal annuleringen van artiesten,
niet in gevaar kwam. Organisator-programmator Bertrand Flamang bestempelt
deze editie als “sterkste ooit”, met als absolute hoogtepunt het concert van
de Chick Corea Freedom Band, die uitmondde in een historische jamsession à
la James Brown. Andere hoogtepunten waren volgens hem nog de concerten van
de Belgische saxofonist Pierre Vaiana; de Stanley Clark Band met een
glansrol voor de Japanse pianiste Hiromi; gitaarvirtuoos Pat Metheny; de
Portugese fado-zangeres en publiekslieveling Mariza, voor de derde maal in
Gent. Het publiek zelf ging in extase bij de concerten van het Oostenrijks
duo Krüder & Dorfmeister en bij de aanstekelijke ska-hits van de nog immer
razend populaire Madness.
Het optreden van Krüder en Dorfmeister -exclusief voor
België- maakte overigens duidelijk dat ook een nieuw en fantastisch publiek
zijn weg naar de Bijloke gevonden heeft. Volgend jaar viert Gent Jazz
overigens zijn 10e editie waarvoor uiteraard ook projecten en verrassingen
gepland zijn. Op deze editie kenden overigens enkele ‘special projects’ hun
wereldpremière. Zo verraste Vive la Fête met ‘Vive le Jazz’, de integratie
van jazz uit de jaren ’40 en ’50 in hun eigen muziek. En het ‘special
project’ van Trixie Whitley en haar New Yorkse gastmuzikanten (w.o. Marc
Ribot) maakte volop het vertrouwen waar als opmerkelijke en gesmaakte
festivalafsluiter 2010.
Festivaldirecteur Bertrand Flamang blikt dus tevreden
terug op het hoge niveau van de concerten en op de optimale festivalsfeer,
extra gevoed door het aanhoudend mooie weer. Overigens de eerste editie
sedert 9 jaar waarin de zon een prominente rol vervulde. Door de heraanleg
van de Bijlokesite werd het cateringplein verruimd waardoor het contact met
de muziek en het podium niet verloren gaat, waar men zich ook bevindt op het
terrein. De Bijlokesite reveleert zich nu zelfs nog meer dan vroeger als een
ideaal festivalterrein, zowel bij zonneschijn als bij
regen.
Jong Jazztalent
Op de laatste festivaldag werd ook
de winnaar bekend gemaakt van het Jong Jazztalent, een jaarlijkse wedstrijd
in het kader van Gent Jazz. De winnaar mag alvast de editie Gent Jazz 2011
openen en is ook verzekerd van een aantal concerten op andere festivals. De
jury, bestaande uit voorzitter Simon Korteweg, Giovanni Barcella, Bruno
Bollaert, Frederik Goossens en Mik Torfs, koos voor het
Nathan Daems Quintet
(zie foto in bijlage) "een groep waarvan zowel de
aanstekelijke, inventieve speeldrift als het spannend samen improviseren, de
grenzen overstijgt van het op zichzelf bekende genre". Vorig jaar nam deze
groep ook al deel. De jury schreef toen in zijn interne evaluatie: “Dit
kwintet bulkt van het jonge talent, maar moet nog groeien”. Nu bleek dit
ensemble boven verwachting aan die uitdaging gehoor te hebben gegeven. Het
quintet bestaat uit Nathan Daems (tenorsaxofoon), Fulco Ottervanger (piano),
Bart Vervaeck (gitaar), Sebastiaan Gommeren (contrabas), Simon Segers
(drums). Vanaf maandagochtend extra foto’s op de Gent Jazz media server. Het
Nathan Daems Quintet speelt overigens opnieuw tijdens de Gentse Feesten op
22 juli, net zoals de andere deelnemers dat doen op andere dagen, en dit op
het Emile Braunplein, in hartje centrum van 18 t/m 26 juli. Info:
www.gentjazz.com.
- Persbericht 12.07.10
Historisch concert en jam session Chick
Corea Freedom Band absolute hoogtepunt
Gent Jazz lokt 17.000 bezoekers
tijdens eerste festivalweek
Niettegenstaande de tropische hitte en het WK
Voetbal lokte de eerste festivalweek van Gent Jazz op 5 concertdagen
zowat 17.000 bezoekers. Traditioneel gaat het in die eerste week om
de mainstream en avant garde jazz, terwijl de week van 15 t/m 18
juli zich openstelt voor ‘cross over’ en ‘fusion’, of alle afgeleide
muziek met roots in de jazz. Organisator-programmator Bertrand
Flamang blikt alvast tevreden terug op het niveau van de concerten
en op de optimale festivalsfeer die, voor het eerst sinds jaren,
extra werd gevoed door een niet aflatende zon. Samen met een
verruimd en heraangelegd cateringplein zorgde die zon ervoor dat de
Bijlokesite zich -nog meer dan vroeger- reveleerde als de ideale
setting voor Gent Jazz. Zowel bij regen als bij zonneschijn
blijft het terrein immers gezellig, door de naadloze overgang tussen
het deels met spatiale zeilstructuren (Duvel Droomschip) overspannen
cateringplein en de halfopen festivaltent. De gratis jam sessions
die na middernacht worden ingezet in de middeleeuwse Trova-kelder
van het NH Hotel Belfort (naast stadhuis) kennen ook succes.
Vaak doen concerterende festivalartiesten daar nog een after show.
Uitkijken naar 2e festivalweek
Voor het 2e festivalluik van 15 t/m 18 juli worden ook minstens 17.000 bezoekers verwacht. Het wordt alvast uitkijken naar de Portugees-Braziliaanse avond met publiekslieveling Mariza (3e keer op Gent Jazz) en Gilberto Gil; naar het unieke reünieconcert en exclusief Belgisch concert van Krüder & Dorfmeister, voorafgegaan door vaste waarde Cinematic Orchestra; naar de aanstekelijke hits van de Londense
ska-formatie Madness; en naar 2 creaties die speciaal
voor Gent Jazz 2010 werden opgezet. Zo zal Vive la Fête verrassen met ‘Vive
le Jazz’, de integratie van jazz uit de jaren ’40 en ’50 in hun eigen
muziek. En het ‘special project’ van Trixie Whitley & guests (o.a. Marc
Ribot) belooft een opmerkelijke festivalafsluiter te worden. Ze resideert en
repeteert hiervoor een kleine week in Gent..
De voorbije hoogtepunten volgens de
festivaldirecteur
Op festivaldag 1 presenteerde de familie De Cauter met
enkele gastmuzikanten in primeur hun prachtige tribute CD aan Django
Reinhardt, gevolgd door een concert van Norah Jones dat kortweg ‘af’ was.
Op dag 2 maakte Pierre Vaiana (Django d’Or 2009) met een
gesmaakt concert duidelijk dat hij een nieuwe richting is ingeslagen.
Uitermate gelukkig was Bertrand Flamang met een zeer gedreven Ornette
Coleman, die als één van de peetvaders van de free jazz blijvend wordt
geassocieerd met die stijl, terwijl zijn band nu vaak schitterende grooves
door het tapijt van zijn muziek jaagt. Hij toert al enkele jaren met
hetzelfde repertoire en dat vertaalde zich op Gent Jazz naar een strakke,
gevarieerde en gedreven set.
Op dag 3 catalogeert Bertrand Flamang de Freedom Band van
Chick Corea als hét absolute hoogtepunt van de voorbije 9 festivaledities.
Niet alleen was er die onwaarschijnlijke gedreven, subtiele, speelse en
uitzinnige set, gebracht door het kruim van de jazzmusici. Maar net toen
iedereen dacht dat het concert naar zijn einde liep, stuwde het zichzelf
naar een historische, enthousiaste en spontane jamsession. Met artiesten die
aanvankelijk gewoon in coulissen stonden te luisteren en die zowel die dag
als de dag nadien optraden. Volgens B. Flamang was dit moment het mooiste
bewijs dat “Jazz een feest is, en sowieso op een festival”. De
muzikanten creëerden immers niet alleen voor zichzelf maar ook voor het
publiek unieke momenten waarbij ze uiting gaven aan hun ongebreidelde liefde
voor muziek in een overslaande relaxte houding. Even tevoren had pianist
Vijay Iver zich met zijn trio ook al gereveleerd als dé ontdekking van Gent
Jazz 2010.
Op dag 4 zorgde de Stanley Clarke Band voor een nieuw en
memorabel hoogtepunt. Bassist Stanley Clarke, gekend voor zijn fusion platen
en zijn uitgekiende licks, presenteerde nu een uitgebalanceerde en fris
klinkende set voor zijn verrassend samengestelde groep. Elk lid kreeg de
ruimte om zijn talenten te etaleren, met een speciale rol voor de
aanstormende en immer enthousiaste Japanse piano-ster Hiromi. Het
publiek veerde spontaan op toen de 88-jarige Toots Thielemans het podium
opkwam. Bij elk concert staat hij steeds garant voor een lach en een traan,
en ook nu maakte hij zijn publiek deel van zaligmakende, gevoelige en
weemoedige momenten. “Het blijft opmerkelijk hoe hij met enkele noten uit
zijn mondharmonica een volledig lied laat weerklinken, waarbij hij zowel
naar de oren als naar het hart grijpt”, aldus B. Flamang.
Op dag 5, tevens slotdag van de eerste festivalweek,
verraste saxofonist Odean Pope, als een van de protagonisten van de free
jazz, met een intrigerende set van pure old school jazz en hard bop, met
dank aan een ontketende Jeff ‘Tain’ Watts aan de drums. Het publiek
was meteen ook opgewarmd voor de Amerikaanse gitarist Pat Metheny. Na
diverse tournees met hetzelfde akoestisch trio waarmee hij enkele jaren
terug al te gast was op Gent Jazz, hoorde je duidelijk een evolutie in zijn
concertopbouw. Voor het eerst waren er meer akoestische dan elektronische
momenten ingelast, wat meteen ook de magische passages talrijker maakte. Net
als bij de Pierre Vaiana/Salvatore Bonafede band en het Vijay Iyer trio,
schreeuwde het publiek om extra bisnummers en veerde het respectvol recht
voor een oorverdovend slotapplaus. “Zowaar een fantastische en
waardige afsluiter van de eerste festivalweek”, aldus Bertrand Flamang.
- Persbericht 09.07.2010 -
SABAM Jazz Awards uitgereikt op Gent Jazz
Festival
Gisterenavond werden op het Gent Jazz Festival
voor het eerst de SABAM Jazz Awards uitgereikt. Pianist Fred Van Hove
ontving de SABAM Jazz Award binnen de categorie ‘Gevestigde Waarde’.
Aan deze award verbindt SABAM een geldbedrag van 10.000 Euro. De prijs voor
jong talent, de Jeugd & Muziek Jazz Award, ging naar bassist Janos Bruneel.
De Jeugd & Muziek Award wordt door SABAM en door Jeugd en Muziek ondersteund
met een bedrag van 5.000 Euro. Daarbovenop krijgt Janos Bruneel ook vier
dagen studiotijd in La Chapelle Studio’s aangeboden. Ook de Muze van SABAM
werd uitgereikt. Deze prijs wordt toegekend aan een Belgische
jazzpersoonlijkheid die omwille van zijn of haar verdiensten succesvolle
acties ondernomen heeft ter ondersteuning van de jazz. De prijs ging naar
Bernard Lefèvre, hoofdredacteur van Jazzmozaïek.
De Jury heeft met meerderheid van stemmen
besloten om de SABAM Jazz Award voor de Gevestigde Waarde dit jaar toe te
kennen aan pianist Fred Van Hove. In de eerste plaats kent de Jury deze
prijs toe voor de zuiver muzikale kwaliteiten van Fred Van Hove als pianist,
improvisator en groepsspeler. Evenzeer heeft de Jury de hoogste lof voor de
consequente manier waarop Van Hove over een periode van ruim 4 decennia een
uiterst virtuoze maar ook hoogst persoonlijke techniek heeft ontwikkeld op
zijn instrument. Vanuit historisch oogpunt wil de Jury zijn waardering
uitdrukken voor de pioniersrol die Fred Van Hove heeft gespeeld in het
ontstaan en de ontwikkeling van de improvisatiemuziek in Europa, en voor een
bij uitstek internationaal georiënteerde carrière. Ook strikt genomen
buitenmuzikale criteria (?) spelen een rol: met name de grote bijdrage die
de musicus heeft geleverd aan de erkenning van de improvisatie als
volwaardig auteursrechterlijk oeuvre. En zijn jarenlange engagement, samen
met de collega-musici van de Werkgroep Improviserende Musici, voor het
unieke Free Music festival in Antwerpen, voortgezet als Follow The Sound,
vandaag met Van Hove in de functie van erevoorzitter. Nog steeds blijven
deze verdiensten in eigen land sterk ondergewaardeerd. In die zin kan de
toekenning van de Prijs zeer gedeeltelijk ook worden beschouwd als een nog
te bescheiden correctie op de perceptie. Doorslaggevend is voor alles het
feit dat Fred Van Hove, de kaap van de 70 voorbij, vooruit blijft kijken;
dat hij steeds weer op zoek gaat naar nieuwe ontmoetingen en onbekende
speelsituaties, en daarbij de risico’s niet schuwt.
De Jury heeft unaniem besloten om de
Jeugd & Muziek Award toe te kennen aan contrabassist Janos Bruneel. Deze
27-jarige musicus onderscheidt zich volgens de jury door de volgende
kwaliteiten die een vruchtbare basis vormen en aanmoediging verdienen voor
verdere ontwikkeling:
-
Een grote instrumentale vaardigheid die
steeds ten dienste staat van de muzikaliteit;
-
Een ruime muzikale nieuwsgierigheid,
inzicht en veelzijdigheid die nu al een meerwaarde betekenen voor diverse
projecten van andere musici;
-
En, belangrijker nog, dezelfde muzikale
nieuwsgierigheid, inzicht en veelzijdigheid die Jonas Bruneel aanzetten tot
het ontwikkelen van verrassende eigen projecten.
Meer in het bijzonder waardeert de jury
de ambitie van Bruneel om zich stap voor stap ook als leider en componist te
ontplooien. Ondanks een aantal grote historische voorbeelden is dit voor een
contrabassist nog steeds geen voor de hand liggend gegeven.
De Muze van SABAM ging naar Bernard
Lefèvre als hoofdredacteur van het magazine Jazzmozaïek, het jazztijdschrift
van Muziekmozaïek. Lefèvre nam vorig jaar de fakkel over van de overleden
Luc De Baets als hoofdredacteur van Jazzmozaïek. De prijs kan dan ook gezien
worden als een aanmoediging voor Bernard Lefèvre om het werk van Luc De
Baets verder te zetten.
Gent Jazz Festival loopt nog t/m 18 juli op de
Bijlokesite te Gent.
De zon is gratis voor iedereen
Onder het motto ‘De zon is gratis voor
iedereen’ slaan het Gent Jazz Festival en een aantal van zijn partners de
handen in elkaar. Dit zijn enkele van de bijdragen die het festival levert
en helpt leveren om de voetafdruk van het festival van de kaart te krijgen.
Allemaal in de lijn van de filosofie dat, om in onze maatschappij op een
realistische manier en op lange termijn aan klimaatverbetering te werken,
dit steeds hand in hand moet gaan met het economische aspect. De
kernredenering van de befaamde groene economie dus. Dit alles zonder de win
op het maatschappelijk en sociale vlak niet uit het oog te verliezen.
Bertrand Flamang, voorzitter Jazz en Muziek vzw:
“In essentie zijn er twee parallelle acties:
-
· in België, voor gebruikers met minder economische kansen
Met onze presenting partner Ethias en nieuwe hoofdsponsor
Ecostream in de hoofdrollen. Via een nieuwe financieringsmodule die
deze partners samen ontwikkelden, kunnen een pak organisaties, scholen en
openbare besturen zich zonne-installaties veroorloven die anders nooit
mogelijk zouden zijn, en die bovendien een uitzonderlijk economisch
rendement hebben. Festivalbezoekers kunnen ook zelf een gratis
zonne-installatie winnen.
-
· voor landen met minder economische kansen:
Enkele vrienden sloegen eerder dit jaar de handen in elkaar en richtten de vzw Ecofoundation op. Een vzw die als kernactiviteit projecten helpt te realiseren in landen waar geen ka
nsen zijn voor hernieuwbare energie, maar waar deze ironisch genoeg net het efficiëntst kan werken. De focus van deze vzw ligt in haar projecten op zon, water en communicatie. Dit met verwaarloosbare overhead waardoor iedereen weet dat elke euro integraal zal gebruikt worden voor de voorgestelde projecten. Ecofoundation gaat als partner vzw zijn eerste stappen zetten naar het brede publiek tijdens de zomerfestivals Gent Jazz Festival en Jazz Middelheim. Op 7 juli de première in De Bijloke dus!
Het Ethias model
Ecostream & Ethias
denken aan de toekomst en voorzien openbare besturen, scholen en vzw’s van
een zonne-installatie zonder eigen kost!
Meer nog, er is zelfs een financiële
opbrengst verzekerd!
Door de speciale Ethias lening is het
zonne-energiesysteem direct eigendom van de klant, waardoor ook de opbrengst
van de groenestroomcertificaten en verkoop van de injectie-stroom
rechtstreeks naar de klant gaat.
Geen eigen financiële inbreng nodig en
geen borg! De opbrengst van de groenestroomcertificaten betalen de
lening af. Meer nog, de opbrengst is groter dan de lening!
Bent u lid of kent u iemand bij een school, vzw of openbaar bestuur en wenst
u zelf ook een gratis zonne-energieysteem?
Deponeer dan uw visitekaartje in de
Ecostream urnes op Jazz Gent of vul het
antwoordkaartje in die u kunt vinden in de programmaboekjes. Wij nemen
contact met u op.
Besluit de school, vzw of openbaar
bestuur een zonne-energiesysteem te installeren via de Ethias financiering,
dan maakt u kans op uw eigen 3kWP zonne-energiesysteem!
De wedstrijd
Hoe deelnemen?
U bent lid van een school, vzw, openbaar
bestuur of u kent iemand bij een school, vzw, openbaar bestuur.
Dan kan u ofwel uw visitekaartje
deponeren in de urne of u kan een deelnemingsformulier invullen met de
nodige gegevens en eveneens in de urne deponeren.
Wij nemen dan contact op met u voor
verdere informatie. Vervolgens nemen we contact met de school, vzw of
openbaar bestuur.
Wanneer de school, het openbaar bestuur
of de vzw besluit om een zonne-energie installatie te installeren via een
Ethias financiering en de realisatie wordt een feit, dan maakt u kans op een
3kWp zonne-energiesysteem voor uw eigen dak.
Contact Ecostream:
·
Peter Van Waes –
p.vanwaes@ecostream.be – Tel: 0473 17 03 57
·
Liesbeth Braeckman –
l.braeckman@ecostream.be – Tel: 050 71
51 01
·
Isabel Dewispelaere –
i.dewispelaere@ecostream.be
– Tel: 050 71 51 01
Meer over
Ecofoundation
De ‘schenk een zonnecel’ campagne heeft
de ambitie om groepen met minder kansen een hefboom te bieden door te
investeren in hernieuwbare energie (i.e. zonnepanelen). De zonnepanelen
worden aangewend om energie te voorzien voor sociaal relevante projecten
(scholen, watervoorziening, internet etc..).
Ecofoundation wil met deze structurele en
duurzame investeringen de lokale capaciteit van mensen ondersteunen en
versterken opdat zij beter kunnen ondernemen en hun lokale ontwikkeling meer
zelf in handen te nemen.
Ecofoundation is officiële partner van
Gent Jazz Festival, Jazz Middelheim en Jazz and Sounds.
·
Wat is het basismodel van ‘schenk een
zonnecel’ campagne?
-
Eén zonnecel kost 60 Euro .
-
Door minimaal vijf Euro per maand aan
Ecofoundation te geven, schenk je 1 zonnecel per jaar aan de campagne.
-
1 zonnecel is een duurzame investering
Profit: over een periode van minimal 20
jaar zonne-energie, m.a.w. een lange
termijn investering met duidelijk
rendement.
People: een investering in mensen die
terplekke de zonnepanelen installeren (onder begeleiding van een bevoegde
organisatie) en onderhouden. Bovendien dient de energie voor zorgvuldig
gekozen lokale projecten.
Planet: een investering in
milieuvriendelijke energie die aangewend wordt om de lokale capaciteit van
mensen te ondersteunen en versterken opdat zij beter kunnen ondernemen en
hun lokale ontwikkeling meer zelf in handen te nemen.
Klimaat
Energie opgewekt door het verbranden van
fossiele brandstoffen veroorzaakt CO² uitstoot. Energie opwekken via de zon
voorkomt CO² uitstoot. De CO² uitstoot die particulieren, organisaties en
bedrijven voorkomen door via Ecofoundation te investeren in zonne-energie
kan aldus in mindering gebracht worden van de CO² uitstoot die deze
organisaties en bedrijven veroorzaken (= slimme offsetting).
Aan bedrijven en organisaties biedt ecofoundation een dienst
aan waarbij zij gemakkelijk hun klanten/medewerkers kunnen laten deelnemen
aan hun ‘schenk een zonnecel’ actie en kan het resultaat van de totale CO²
inspanning (bedrijf + klanten/medewerkers) drastisch verhoogd worden. En het
bedrijf kan de CO² winst van de zonne-energie volledig in mindering brengen
van haar ecologische voetafdruk. (= slimme marketing/HR verbonden met
goedkopere CO² offsetting)
·
De besteding van de Zonnecellen
-
1/3de van de waarde van de zonnecel gaat
naar het licht (pv installatie)
-
1/3de gaat naar waterprojecten (Solar
water pompen)
-
en 1/3de gaat naar communicatie (computers
en internet).
·
Communicatie en opvolging
De schenkers worden via de
elektronische nieuwsbrief op de hoogte gehouden over het verder verloop van
de ‘zonnecel’. De zonnecel zal aan een project gekoppeld worden.
De schenker zal de realisatie van het project van dichtbij kunnen volgen.
Een greep uit de projecten
BENIN
Zonenergiesysteem voor een ziekenhuis, een publieke plaats
en een school in Za-Tanta
Projectkost: 16.500 €
TADZJIKISTAN
Zonenergiesysteem voor het ziekenhuis in Murghab
Projectkost: 25.000 €
TOGO
Opstart en uitbouw van een assemblagelijn
van zonnepanelen in regio Agou
Projectkost: opstartfase 15.000 € - Tweede fase: 21.000 €
FOUMBOT - WEST KAMEROEN
Energie voor de Banjou scholen en communicatie
Projectkost: 25.000 €
Info projecten: www.ecofoundation.be
Contact Ecofoundation: Frank Loosveldt -
frank.loosveldt@telenet.be - Tel: 0495 257 042
Persbericht 21.06.2010
Trixie Whitley met speciaal project exclusief op
Gent Jazz Festival deze zomer, ter vervanging van Black Dub
Trixie Whitley zakt op 18 juli dan toch af naar
Gent. Whitley zal er met een eigen project met guests het Gent Jazz Festival
afsluiten. Lanois raakte onlangs betrokken bij een zwaar verkeersongeval.
Door het ongeval werd de volledige Black Dub tournee afgelast, alsook het
optreden op 18 juli op de slotdag van Gent Jazz.
© Guy Kokken
Trixie Whitley is praktisch in de studio geboren. In 1987 kwam ze in Gent ter wereld, als dochter van de in 2005 overleden muzikant Chris Whitley. Het gezin verhuisde naar New York, waar ze veel tijd doorbracht met haar vader in verschillende studio´s. Trixie leerde tal van instrumenten bespelen, waaronder drums, gitaar, piano en werd bovenal gezegend met een fantastische soulvolle stem. Ze tekende net een wereldwijde deal met Jive records en verkocht bij haar vorige passage in België vlot De Roma en de Handelsbeurs uit.
Eerder kondigde het Gent Jazz Festival al namen aan als
Madness, Toots Thielemans, Ornette Coleman, Kruder & Dorfmeister, Pat
Metheny Group en Gilberto Gil.
Persbericht
12.05.2010
Ook Madness,
Gil Scott-Heron en Kenny Werner
Affiche Gent
Jazz 2010 compleet
De affiche van het Gent Jazz Festival
(7 t/m 18 juli, Bijlokesite) is nu compleet met namen als Madness,
Gil Scott-Heron, Soil & “Pimp” Sessions, Vive Le Jazz (het
nieuwe jazzproject van Vive La Fête), Cibelle, Odean Pope and
his All Star “Odean’s List”, Julian Lage Group, radioKUKAorkest
en Root. Eerder al werden de namen aangekondigd van Norah Jones,
Daniel Lanois’ Black Dub, Ornette Coleman, Kruder & Dorfmeister en Gilberto
Gil.
Het eerste festivalluik
verwelkomt dus op 10 juli de jonge gitaarbelofte Julian Lage terwijl
Toots Thielemans die avond afsluit als headliner met een ‘Special
Project’, geruggensteund door pianist Kenny Werner en gitarist
Oscar Castro-Neves. Het ensemble radioKUKAorkest rond Kristof
Roseeuw en een all star band van saxofonist Odean Pope, Odean Pope and
his All Star “Odean’s List” vullen de ontbrekende plaatsen in op 11
juli.
In het tweede
festivalluik zal de jonge excentrieke Braziliaanse Cibelle de
concertavond van 15 juli openen voor de reeds aangekondigde Mariza en
Gilberto Gil. Op vrijdag 16 juli beleeft Vive Le Jazz zijn
première als nieuwste project van de electropop groep Vive La Fête. Zij
openen voor The Cinematic Orchestra en Kruder & Dorfmeister. Root,
het Belgische trio rond toetsenist Dominique Vantomme, opent op 17 juli,
gevolgd door Gil Scott-Heron en de aanstekelijke Britse band
Madness. Op de laatste festivaldag zal de Japanse “death jazz” van
Soil & “Pimp” Sessions het publiek ongetwijfeld opwarmen voor Joe
Bonamassa en Daniel Lanois, voor wie zich nog hun zinderende finale
herinnert van 2 jaar terug op hetzelfde festivalpodium.
Info & tickets:www.gentjazz.com
Tickets
kosten 29 Euro per concertavond (excl. reserveringskosten), met uitzondering
van 7 juli (concertavond Norah Jones) waarvoor een ticket 42 Euro kost
(excl. reserveringskost). Een driedagenpas kost 73 Euro (excl.
reserveringskost). Tickets zijn reeds te koop via
www.gentjazz.com of via Fnac. Het
laatste festivalweekend valt opnieuw samen met het openingsweekend van de
Gentse Feesten.
|
Woensdag 7/07 |
|
Special
Night |
|
|
18.30-19.30 |
De Beren
Gieren |
|
|
20.15-21.30 |
DjanGo! 100 Years Django Reinhardt - A Tribute - |
|
|
22.30 |
Norah Jones |
|
|
|
|
|
Donderdag 8/07 |
16.30-17.30 |
Greg Houben
Trio |
|
|
18.30-19.45 |
Kurt Elling |
|
|
|
Uitreiking Sabam Jazz Awards |
|
|
20.30-21.45 |
Pierre Vaiana & Salvatore Bonafede ‘Itinerari
Siciliani’ feat. Manolo Cabras |
|
|
22.30 |
Ornette Coleman |
|
|
|
|
|
Vrijdag 9/07 |
18.30-19.45 |
Christian Mendoza Group |
|
|
20.30-21.45 |
Vijay Iyer Trio |
|
|
22.30 |
Freedom Band: Chick Corea, Kenny Garrett,
Christian McBride, Roy Haynes |
|
|
|
|
|
Zaterdag 10/07 |
18.30-19.45 |
Julian Lage Group |
|
|
20.30-21.45 |
Stanley Clarke Band feat. Hiromi |
|
|
22.30 |
Toots Thielemans ‘Special Project’ |
|
|
|
|
|
Zondag 11/07 |
16.30-17.45 |
radioKUKAorkest |
|
|
18.30-19.45 |
Jungle Boldie |
|
|
20.30-21.45 |
Odean Pope and His All Star “Odean’s List” |
|
|
22.30 |
Pat Metheny Group |
|
|
|
|
|
Donderdag 15/07 |
18.30-19.45 |
Cibelle |
|
|
20.30-21.45 |
Mariza |
|
|
22.30 |
Gilberto Gil “For All” |
|
|
|
|
|
Vrijdag 16/07 |
18.30-19.45 |
Vive Le Jazz |
|
|
20.30-21.45 |
The Cinematic Orchestra |
|
|
22.30 |
Kruder & Dorfmeister |
|
|
|
|
|
Zaterdag 17/07 |
18.30-19.45 |
Root |
|
|
20.30-21.45 |
Gil Scott-Heron |
|
|
22.30 |
Madness |
|
|
|
|
|
Zondag 18/07 |
16.30-17.45 |
Coaching Project Hogeschool Gent Conservatorium |
|
|
18.30-19.45 |
Soil & “Pimp” Sessions |
|
|
20.30-21.45 |
Joe Bonamassa |
|
|
22.30 |
Trixie Whitley Special Project |
Persbericht 06.04.2010
Uitreiking SABAM Jazz Awards op 8 juli
Ornette Coleman, Kruder & Dorfmeister & Gilberto
Gil op Gent Jazz Festival
Het programma van het Gent Jazz Festival (7 t/m
18 juli, Bijlokesite) wordt verder aangevuld met o.a. Ornette Coleman, Pat
Metheny Group, Gilberto Gil, Toots Thielemans, Kruder & Dorfmeister, Mariza,
Kurt Elling, The Cinematic Orchestra en Stanley Clarke feat. Hiromi.
Ook Christian Mendoza Group, Greg
Houben Trio, Pierre Vaiana & Salvatore Bonafede feat.
Manolo Cabras, Jungle Boldie staan op de affiche.
Eerder werden al namen als Norah Jones,
Daniel Lanois Black Dub en Chick Corea Freedom Band aangekondigd.
Op donderdag 8 juli worden op het Gent
Jazz Festival ook de SABAM Jazz Awards uitgereikt. De winnaar binnen de
categorie Gevestigde Waarde krijgt 10.000 euro. Voor de categorie Jong
Talent, in samenwerking met Jeugd & Muziek, is 5.000 euro voorzien.
Het prijzengeld wordt aangewend voor de verder uitstippeling van de muzikale
carrière van de muzikant. Naast deze twee prijzen reikt
SABAM ook de Muze van SABAM uit. Dit is een bijkomende award die wordt
toegekend aan een Belgische jazzpersoonlijkheid die omwille van zijn/haar
bekendheid en/of verdiensten succesvolle acties heeft ondernomen ter
ondersteuning van de jazz.
Net als vorig jaar organiseert het
festival gratis toegankelijke jamsessies die elke festivaldag plaatsvinden
vanaf 23u30 in de middeleeuwse Trovakelder van het NH Hotel Gent Belfort aan
het Gentse stadhuis.
De muziekwedstrijd ‘Jong Jazztalent
Gent’, een initiatief in samenwerking met brouwerij Duvel-Moortgat vindt
plaats aan de ingang van het festivalterrein. Dezelfde geselecteerde groepen
zullen ook een tweede maal optreden op het Emile Braunplein tijdens de
Gentse Feesten (17-26 juli).
Info & tickets:www.gentjazz.com
Tickets kosten 29 Euro per concertavond (excl.
reserveringskosten), met uitzondering van 7 juli (concertavond Norah Jones)
waarvoor een ticket 42 Euro kost (excl. reserveringskost). Een driedagenpas
kost 73 Euro (excl. reserveringskost). Tickets zijn te koop vanaf vandaag.
Tickets zijn verkrijgbaar via
www.gentjazz.com of via Fnac. Het laatste festivalweekend valt opnieuw
samen met het openingsweekend van de Gentse Feesten.
- Persbericht 12.03.2010 -
! Tickets vanaf nu beschikbaar
Norah Jones, Daniel Lanois Black Dub en
Chick Corea op Gent Jazz Festival
Gent Jazz Festival (7 tot
18 juli, Bijloke) maakt een eerste reeks namen bekend: Norah Jones, Daniel
Lanois Black Dub feat. Trixie Whitley & Brian Blade, Joe Bonamassa, Chick
Corea Freedom Band, Vijay Iyer Trio, De Beren Gieren en een hommage aan
Django Reinhardt.
Gent Jazz Festival ontvangt op 7 juli niemand minder dan
Norah Jones. Op deze ‘Special night’ stelt de Amerikaanse haar laatste album
The Fall voor. Verder die dag ook De Beren Gieren (winnaar van de wedstrijd
Jong Jazztalent Gent) en DjanGo! 100 Years Django Reinhardt A Tribute. Een
hommage aan Django Reinhardt van de familie Koen De Cauter, van wie
binnenkort ook de CD verschijnt op het W.E.R.F.–Label.
Vrijdag 9 juli sluit Chick Corea af met zijn Freedom Band
waarin hij geflankeerd wordt door Kenny Garret, Christain McBride en Roy
Haynes. Eerder die dag ook pianotalent Vijay Iyer met zijn Trio.
Op de slotdag, 18 juli, staat het blueswonder Joe
Bonamassa op het programma voor Daniel Lanois, die het festival afsluit met
zijn Black Dub project, samen met Trixie Whitley en Brian Blade.
Info & tickets:www.gentjazz.com
Tickets kosten 29 Euro per concertavond (excl.
reserveringskosten), met uitzondering van 7 juli (concertavond Norah Jones)
waarvoor een ticket 42 Euro kost (excl. reserveringskost). Een driedagenpas
kost 73 Euro (excl. reserveringskost). Tickets zijn te koop vanaf vandaag.
Tickets zijn verkrijgbaar via
www.gentjazz.com of via Fnac. Het laatste festivalweekend valt opnieuw
samen met het openingsweekend van de Gentse Feesten.
Vrijdag 9 juli op GENT JAZZ 2010 Gent Jazz een Feest !
18u30 Christian Mendoza Group
Christian Mendoza (piano), Ben Sluijs (altsaxofoon en
fluit), Joachim Badenhorst (klarinetten en tenorsax), Brice Soniano (bas),
Teun Verbruggen (drums, toys, effecten)
Uit het firmament van jazztalent bij Gent zien we dat
laatste jaren Christian Mendoza geregeld naar voor springen. Met Bender
Banjax toonde hij zich al een prijsbeest, met deze groep weet hij zich te
omringen met Belgische en Franse jazzmusici die al even aan de gang zijn met
het opbouwen van een stevige reputatie.
De jonge pianist speelde ahw een thuismatch en had dan ook
verschillende fans in de tent om hem de bejubelen. Door een iets
afstandelijker toeschouwer viel de set niet van begin tot eind héél
lovenswaardig uit. Terwijl de kwaliteit meestal hoog was, vonden we kleine
spelbrekers in het af en toe nog zoeken naar een sterke overgang en net niet
echt overtuigend klinken. Het ene stuk staat al steviger op poten dan het
andere...
Niettemin. Christian Mendoza heeft geen ongelijk dat hij
‘zijn’ set helemaal met eigen composities wou vullen, want zijn groep is er
de groep naar om zowel sterk te vertolken als te improviseren. De stukken
die Mendoza schrijft passen helemaal in de tijdsgeest van jazz die binnen en
buiten het genre invloeden vindt om mee te spelen en te gaan creëren, zoals
klassieke muziek en rock bijvoorbeeld met gevoel voor eenvoud en zin voor
complexiteit. Zo denken we bvb graag aan zijn canonstudies die ahw
uitnodigen tot associëren in een spectrum zo uiteenlopend als gaande van
folk tot drum ‘n’ bass.
Mendoza kan snel en fris op de voorgrond treden, maar is
een dankbaar teamspeler die de anderen graag ruimte en vertrouwen geeft. Dat
zijn die natuurlijk waard. Badenhorst en Verbruggen leken de mannen in
topvorm, met sierlijke en krachtige tekeningen. Verbruggen legde veel en op
hoog niveau variatie in zijn spel en Badenhorst haalde weer eens verbluffend
uit met zijn circular breathing. Het was evenwel schijn dat Soniano en
Sluijs misschien niet in zo goede vorm verkeerden. Zij toonden zich vooral
sterke steunpilaren, maar als de kans er was toonden ze hun bloedvorm. Toen
de geest van Dolphy en Coltrane werd opgeroepen pakten de blazers uit met
intrigerende vogelschreeuwen en haalde Sluijs heerlijk en fors uit. Dat was
zo’n uitschieter om bij te stellen dat de inhoud en het gevoel zeker niet
ondergeschikt waren aan de vorm.
20u30 Vijay Iyer Trio
Vijay Iyer (piano), Stephen Crump
(bas), Marcus Gilmore (drums)
Als het er om gaat hoge toppen te scheren, dan kan een
jazzliefhebber wel eens een oor te luisteren leggen bij Vijay Iyer. De man
is bovenmatig ingenieus en een ware kameleon. Hij kan op een podium met
Wadada Leo Smith zitten improviseren zonder aan de klankband te verknippen
en herplakken en mee de erfenis van Bitches Brew, de jaren van fusion zowel
als free jazz eren. Hij kan samen met Rudresh Mahanthappa hun Indische roots
uitleven op basis van kennis, kunde en telepathie. Hij kan met Fieldwork de
meest moderne complexe grootstadjazz spelen. Hij kan met zijn trio inspelen
op het publiek van het moment. In De Werf in Brugge was dat voor een select
publiek twee sets die veel van de concentratie van het publiek eisten. In
Gent was dat een toegankelijker plukken uit het repertoire dat hij samen met
Crump en Gilmore bij elkaar speelt. En dat bestaat uit eigen composities die
stralen van meeslepende lyriek die boogt op jazz en klassieke muziek (bvb 'Desiring'),
maar ook vlotte stuwende stukken die jazz, rock, rap en hip-hop samen in
nieuwe vormen gieten, als nog eigen versies, odes aan helden uit de
verschillende muziekgenres die zij schatplichtig willen zijn.
Op deze vrijdagavond waren de expliciet geëerde helden
Stevie Wonder, Michael Jackson ("Human Nature" dat Miles Davis ook nauw aan
het hart heeft gelegen), Julius Hemphill en Andrew Hill. Genoeg stof voor
een avontuurlijke show, een set die zowel het brede publiek als de wat meer
verlangende jazzcat bedient, inderdaad. Met in het midden op het podium het
warme kloppende hart in de vorm van de bass. Rechts de drummer die vaak
mechanisch machinaal ritmisch speelt. Links de piano die de lijnen uitzet
voor het muzikale spel tussen mens en techniek. Niet iedereen vindt er even
makkelijk de ziel, de soul, de liefde in terug, maar de liefde voor hun
instrumenten en de zin voor team work moet ook voor die toeschouwers
duidelijk zijn geweest. Met geweldige kracht en zelfvertrouwen dat is
gegroeid in jarenlange samenwerking speelden deze drie muzikanten een
gevarieerde set en solliciteerden ze expliciet naar opnieuw een plek op een
volgende affiche van Gent Jazz.
Dan hebben ze misschien ook weer een verrassing in petto.
Die lag nu bij drummer. Na een lange drumsolo, de finale van hun concert,
solo die uitging van een primitieve basis en daar meerdere tribale en
mechanische lagen aan toevoegde, stelde Vijay kompaan Marcus voor als
kleinzoon van... de drummer van de volgende band !
22u30 Chick Corea Freedom Band
Chick Corea (piano), Kenny Garrett
(altsaxofoon), Christian McBride (bas), Roy Haynes (drums)
Chick Corea kwam op en liet niet na eerst het Vijay Iyer
Trio te prijzen, die hij verfrissend vindt. Maar natuurlijk wou hij dan zelf
wat doen en zette hij zich aan de piano. Wat volgde was een warme set die
zich inschreef in de nalatenschap van de bebop. Een heerlijke set van
standards die de warme invloeden van latin en de schurende van free jazz
niet ongenegen is, maar vooral op eigentijdse wijze schoeit op de oude leest
van Charlie Parker en Thelonious Monk. Chick Corea bracht er muzikanten voor
samen die daar ervaring mee hebben. De drummer, opa van, die die tijd als
jongeling had meegemaakt. De anderen, de jongere, hebben ook al jaren iets
met tributes to bebop.
Oude helden of titels noemen was er evenwel niet bij. Een
eigen stuk van Corea dat intussen ook al lang tot de standards behoort was
er natuurlijk ook bij. Maar het ging allemaal en helemaal om de muziek, het
samenspel, het aangeven, soleren, elkaar loslaten en weer vinden, samen als
een hecht geheel klinken... En dat lukte deze gerenommeerde vier perfect en
probleemloos. Vier vijfsterrenspelers samen vormen niet gegarandeerd een
superkwartet, maar deze Freedom Band is dat duidelijk wél. De sfeer zat er
dan ook goed in, zowel op het podium als in de zaal. Elke standard duurde
langer dan je op het moment besefte en plots was het einde in zicht, het
slot van het concert.
Toen was het zover. Roy Haynes werd de gevierde muzikant
van de avond. De 85jarige drumt nog altijd met hart en ziel, begeesterd en
inspirerend, krachtig en trefzeker. In de finale van het optreden ging hij
nog uitgebreid soleren. En was toen completely in voor een feestje. “Get
up!” riep hij, “get up” en dan “Get down’’. Christian McBride die wat heeft
met funk en hip-hop en er als een rapper bij stond en Kenny Garrett die niet
minder plezier kan vinden in funk waren meteen mee en staken een James Brown
hommage in gang die James Brown alleen maar breed zou kunnen doen lachen en
dansen! “Roy Haynes!” was nu evenwel het codewoord, naast slagzin “Stay on
the scene”. En feesten deden ze. Chick Corea ging aan de drums terwijl
Haynes rapte, Garrett rapte en in zijn sax blies. Kleinzoon Marcus Gilmore
kwam er bij, van de Sanley Clarke band kwamen de Japanse pianiste Hiromi en
drummer Ronald Bruner Jr er bij, Vijay Iyer nam een paar pics en ging ook
weer mee piano spelen, Stephan Crump nam de contrabas van McBride... en nog
drie kwartier lang klapten en shaketen de mensen in de tent lustig mee. Gent
Jazz een FEEST, je maakt het zo warm en spontaan niet elke avond mee, maar
kermis kan het ook niet altijd zijn hé.
Zaterdag 10 juli - gevarieerde
Jazzdag Gent
Op deze ietwat bewolkte
tropische dag komen we via de blauwe loper op het nieuw ingerichte veld met
centraal de houten tafels en stoelen onder een grote overkapping en daar
rond in een halve cirkel de nodige catering, CD shop en infostands. De
vertrouwde Mark Sound is er niet meer en er staat nu een andere (duurdere)
platenboer. De toiletten staan wat dichterbij maar daar is de prijs
dezelfde gebleven. En met deze warmte zal er veel vocht vloeien. De eerste
verkoelende druppels vallen uit de hemel als Julian Lage eraan gaat
beginnen.
18u30 Julian Lage Group
Julian Lage (gitaar), Daniel Blake (saxofoon en melodican), Aristides Rivas (cello)
Jorge Roeder (bas), Tupac Mantilla (drums/percussie)
Voor mij onbekend doch bejubeld met zijn eerste plaat ‘Sounding
Point’ staat deze jonge gitarist er vandaag. Ontdekt op zijn elfde door Gary
Burton en als 18-jarige mogen meespelen met Santana, dat wil al wat
zeggen. Hij brengt vandaag hoofdzakelijk eigen nummers met zijn sterke band.
Het is verfrissende jazz met allerlei invloeden uit wereldmuziek, country en
folk. De cello en de percussie met wasbord geven een speciaal cachet aan het
geheel. De eerste vier nummers zijn uptempo. We horen eerst ‘Listening wall’
en ze vliegen er direct in ! Daarna wat Spaanse furie in ‘However’ en
zelfs country in ‘Telegram’ en een eigen versie van ‘Little darling’. Deze
standard is wel speciaal als trio gebracht op slechts twee instrumenten:
Julian aan gitaar en Jorge Roeder op de staande bas en Tupac die de bas als
percussieinstrument gebruikt door er opzij en achteraan op te tokkelen..
Daarna een rustpunt in het nieuwe nummer ‘Cocoon’ met
melancholische klanken van de melodica aangevuld met de warme cello. Het
heeft iets weg van Myriam Alter, iets om bij weg te dromen. We krijgen
een blues van Julian met de contrabassist Jorge Roeder. De muzikanten
dagen mekaar uit. Ondertussen regent het buiten fel maar we zitten droog in
de grote tent. Iedereen luistert aandachtig. Het kan nog intimistischer als
Julian solo de gitaar bespeelt. Julian Lage is vingervlug, maar kan evengoed
in de schaduw spelen van zijn prachtige band en zijn kompanen alle ruimte
geven die ze verdienen. Melodische passages wisselt hij moeiteloos af met
variaties op country en folk. Kortom een gevarieerde en sterke set als
opener van deze Gent Jazz dag.
20u30
Na de afwisselende set van Julian hier ook een gevarieerd,
sterk optreden van meester bassist Stanley Clarke en zijn band. Hij prijst
zijn muzikanten als de besten in de wereld en inderdaad het is
indrukwekkend: de Japanse Hiromi aan de vleugelpiano is vingervlug en erg
ritmisch en de jonge jazz-poppy drummer Ronald Bruner Jr uit California
speelt met veel vuur. Ook Ruslan Sirota uit Israel is aan de keyboards
erg overtuigend aan de Yamaha Motif X5B. Stanley speelt eerst op de
elektrische bas en kan nog funken zoals in de seventies. In het eerste lange
nummer worden alle registers opengetrokken. Daarna neemt hij de contrabas
onder handen voor het nummer ‘No mystery’ van Chick Corea, die hier de dag
voordien zo schitterde. Het is een nummer dat alle kanten op kan : veel
ruimte voor improvisatie, tempowisselingen, bass-slapping en stevig
drumwerk. Hiromi vliegt op van haar stoel bij de intense vingervlugge
bewegingen en Stanley komt soms langszij de piano staan en dan
wedijveren ze met mekaar. Soms kan er ook een grapje tussendoor en hoor je
ineens de begintonen van ‘A love supreme’ van Coltrane op het einde van ‘Paradigm
Shift’. Spitsvondig gedaan. Dit nummer komt van de plaat ‘Jazz in the
garden’ ,een trio CD met Hiromi en Lenny White. Dus vandaar dat Hiromi en
Stanley Clarke al aan mekaar gewend zijn.
We krijgen ook een bekend Charlie Parker nummer voorgeschoteld : ‘Confirmation’
maar Stanley sleutelt eraan en schrijft zijn eigen melodie op de changes en
noemt het dan maar ‘Three wrong note’. Dit heeft een hoog jazz gehalte, alle
registers staan open waarbij de toetsenman Hammond geluid tevoorschijn
haalt. Als verdiende toegift volgt de klassieker ‘Schooldays’ uit Stanley’s
beroemde funkperiode.
22u30 Toots Thielemans ‘special project’
Toots Thielemans (mondharmonica),
Kenny Werner (piano), Oscar Castro-Neves (gitaar)
Bij het opkomen, krijgt onze nationale
trots ‘Toots’ al een luid applaus met staande ovatie. Van een entree
gesproken ! Zijn twee begeleiders zijn vers van San Diego komen overvliegen.
Vooreerst zijn trouwe pianist en vriend Kenny Werner en dan de knarse
70-jarige Braziliaan vanuit Rio, Oscar Castro-Neves aan gitaar.
Toots zegt van zichzelf dat zijn 88,5 jaar al kan tellen, blijft erbij
lachen en heeft er zin in. Dat hebben ze echter alle drie. Toots kan het nog
altijd als de beste en je hoort bij de eerste klanken, dat het wel goed
komt. Het worden bekende nummers uit de jazz en uit zijn voorliefde voor
bossa nova en samba. We krijgen alles mooi gebracht. en gaan van
Gershwin’s ‘ I love you Porgy’ naar ‘Summertime’ met een grappige noot van
het Pink Panther thema van Mancini eraan vast geregen. Toots brengt ook een
ode aan ‘The Voice’ Frank Sinatra in het nummer ‘All the way’. We gaan
uiteindelijk de Braziliaanse toer op met een nummer van Benny Green ‘No more
blues’ of anders gezegd ‘Chega de Saudade’. Oscar kan zich uitleven op
gitaar in een eigen gezongen versie van ‘The waters of March’ van Jobim. Hij
zingt het wel sneller dan ik gewend ben doch over zijn zangkwaliteiten
zullen we het hier verder niet hebben. Toots prijst ook Charlie Chaplin in
het mooie ‘Smile’ dat wel erg zoet gespijsd wordt door het witte klavier van
Kenny Werner. Hij legt er wat teveel stroop op. Het is dan tijd voor wat
samba klanken van Chico Buarque in het toepasselijke ‘Football’ want morgen
is het immers de finale van de wereldbeker voetbal. We eindigen zoals
meestal met wat favoriete nummers van Toots en zo krijgen we een
medley van Bill Evans, de beroemde pianist, en we aanhoren ‘Time remembered’
en ‘Very early’. Hiermee kan Kenny Werner Toots ontroeren en
even van zijn à propos brengen. Op het laatst volgt nog een bekende
toegift van de grote jazz man Louis Armstrong in het onvolprezen en zoete ‘What
a wonderful world’. De magie van Toots is er nog . De man heeft toch ruim
1,5 uur op het podium gezeten en wordt nu door zijn twee vrienden
musici omarmd afgevoerd. Een tweede mooie jazzdag is hiermee voor ons
afgesloten.
Zondag 11 juli - Klein en groot
amusement sluit eerste week Jazz Gent met succes af
Na de volle tent gisteren bij Toots is het nu
erg rustig op de Bijloke. Waarschijnlijk zijn er veel mensen thuis gebleven
in afwachting van de finale van het WK voetbal. Wij komen echter hier voor
ander fijn vertier…
16u30 Radio KUKA Orkest
foto © Bruno Bollaert
Kristof Roseeuw (bas, stem), Lode Vercampt (cello,
stem),
Philippe Thuriot( accordon, stem),
Tom Wouters (klarinetten, percussie, stem)
Nooit eerder deze mannen in deze
bezetting bezig gezien , wel een CD review in de tijd van uitkomen van
‘Songs for Broadcast’ geschreven en dus reuze benieuwd naar deze live
uitvoering. Niet te veel volk rond deze tijd in de luxe festivaltent waar de
broeierige hitte blijkbaar buiten blijft en dat publiek, dat had hier met
meer mogen zijn want dit combo vergast de aanwezigen op plezierige spielerei
(‘Hey honey it’s a twistin paperstar’), soms is het
wat in iets klassieks gedrenkt en dan weer krijgen we wat romantisch. Zo
gaan we via de (could be) soundtrack van zeldzame vogeldocumentaires (
‘l’oiseau fou’) en cartoons zelfs naar wat zwaarder
beladen drama. Ja, voor sommigen mocht het allemaal nog wat frivoler, maar
het zijn wel telkens heel mooie verhaaltjes én op een
muzikaaltechnisch hoog niveau gebracht. Je kan het bekijken als een klein
combo FES (Flat Earth Society)waar sommigen hier, waaronder leading man
bassist Kristof Roseeuw nauw bij betrokken zijn. De 4 uitstekende
muzikanten zijn mekaar méér dan waard, de instrumenten kleuren zowel licht
als donker en voornamelijk eigen composities vinden hun weg naar de
vele ‘hoorwilligen’ tussen het publiek. Tussen het gebrachte werk toch
ook een paar werkjes van de tegenhanger van Wagner, Erik Satie,
‘meubelmuziek’ verklaart Kristof, en van de Canadese avant-garde gitarist
René Lussier kregen we het eerder vermelde
vogelwerkje te horen. Tom Wouters, in den beginne vooral aan de klarinetten,
ontpopt zich bij het ontwikkelen van de set ook nog es tot een zeer
begaafd drummer en dat zeers tot mijn verbazing, want zo kende ik ‘m nog
niet! ‘Cinderella’s circusdoll’ krijgt zo een stevig ritme van bas en
drums, zo’n beetje als in ‘Jeux de reflets et de la vitesse’ van het BJO met
Bert Joris. Vakmanschap in harmonie en gespeelde chaos
gingen in deze set hand in hand, een plezier om te zien was het en meteen is
het hier op Gentjazz al scoren van bij de aftrap...dat hadden de
Nederlanders ook wel gewild…
Winus/Michel Proesmans
18u30 Jungle Boldie
foto © Bruno Bollaert
Tony Overwater (elektrische en
akoestische bas), Maarten Orstein (tenorsaxofoon en basklarinet), Wim Kegel
(drums)
Jungle Boldie bestaat uit drie Nederlandse jazzmusici met
ruim 20 jaar ervaring. Het zijn muzikale vrienden, al van in het Haagse
conservatorium en ze hebben pas een gelijknamige nieuwe CD uit
die ze na het concert zullen signeren. (CD recensie vindt je hier spoedig
terug op de jazzpages…) .
Inzetten doen ze op het podium met
‘Dancing the waves’ van bandleader Tony Overwater. Het is niet de free
muziek die je zou verwachten maar het heeft wel een leuke beat van drie
goede muzikanten waaronder die heerlijke basklarinet van Maarten Orstein.
Dat hoor je dan ook in het kwieke en snelle ‘Quicksie ‘. Maarten bespeelt
echter ook voortreffelijk de tenorsax zoals o.m. in ‘Up and down’. Het
is allemaal erg bassdriven muziek maar soms ontbreekt het, naar ons gevoel
toch aan een piano. We moeten het echter stellen met die zuiverheid en
kracht,eigen aan het trio concept. en dat trio weet te boeien in een
traditional ballad van de jaren ’20, het bekende ‘St. James Infirmary’
maar hier blijken de meningen wel over verdeeld... Het groovy
‘Palestina’ ook al uit de jaren’20-’30 van vorige eeuw volgt. Persoonlijke
voorkeuren zijn het van de musici die (wat Winus betreft) toch tot het
zwakste van de set horen, maar zoals gezegd lopen de meningen hier over
uiteen. Jungle Boldie bestaat uit het soort muzikanten die je her en der
onopvallend aantreft bij popbands en klassieke ensembles en alles wat
daartussen ligt. Ze hebben ook iets met wereldmuziek zoals in het
intimistische stuk ‘8 bar blues’, gedragen door de basklarinet. Daarna
krijg je een voortkabbelende elektrische bas in ‘Compliment’ (voor de
chef kok) en als afsluiter volgt dan nog het wereldse Bouzouki wars’. Wij
konden deze set bijzonder goed smaken, Tony bedankt de
organisator Bertrand Flamang om hier in Gent te mogen optreden en zo de
nieuwe CD onder de aandacht te kunnen brengen en bij deze hier dus ook
weer voor de tweede keer vandaag goeie punten, nu dus voor de Hollanders, al
bracht dat voor de eindstand van de wereldbeker later op de avond geen zoden
aan de dijk … Jungle Boldie stond ‘buitenspel’ !
Winus/Michel Proesmans
20u30 Odean Pope & his All
Star ‘Odean’s List’
foto © Bruno Bollaert
Odean pope (tenorsaxofoon), Jeff ‘Tain’
Watts (drums), Eddie Henderson (trompet) , David Weiss (Trompet), Lee Smith
(bas), George Burton (piano), Terrence Brown (tenorsaxofoon), Joe Sudler
(tenorsaxofoon, Howard Johnson (baritonsaxofoon, tuba)
Nu heel andere koek met de sterke
soulvolle saxofonist Odean Pope uit Philadelphia. Het is geen ‘soul
Philly sound’ maar hardbop van het zuiverste soort dat we hier
voorgeschoteld krijgen. Odean heeft een all star band samengesteld met in
totaal 9 man op het podium. Jeff ‘Tain’ Watts aan de drums voert het tempo
hoog van bij het eerste uitgesponnen nummer waarin de musici allen
volluit gaan en iedereen mag soleren. Het is al met al licht
chaotisch, tikkeltje overdone maar tegelijk zeer energiek .
Lee Smith , vader van Christian McBride, staat aan de
bas en we merken gelijk nog wat andere real stars op , die we vorig jaar ook
al zagen aantreden met The Cookers, in Middelheim was dat. Zo is daar
ondermeer trompetist Eddie Henderson, die meer dan eens het voorplan hier
mag nemen., maar ook jongere collega David Weiss is niet minder bedeeld !
Pope heeft het graag over Max Roach, waar die vroeger bij zat,en leidt
de band met strenge hand, geeft regelmatig aan wanneer solisten op het
voorplan mogen komen of een stapje opzij moeten zetten.
Deze taaie 71-jarige ldemonstreert de ‘circular blowing’ techniek aan
de tenor en haalt daarbij ook de rauwste klanken uit zijn instrument.
Hij speelt soms delicaat hoog en loopt al spelend heen en weer, trekt de
aandacht van het publiek, jut het op en houdt er zo de ambiance wat
in.. In zijn project ‘Odeans List’ brengt hij breed uitgesmeerde
arrangementen, opgevoerd door opwindende muzikanten, maar dat weet ons niet
altijd te boeien. Een enkele ballad is een verademing doch hij breidt
wel een extra lange finale aan deze show waarin het nummer zelfs opnieuw
hernomen wordt…De crew van Pat Metheny krijgt zo maar weinig tijd om
alles voor de besnaarde bard op te stellen en die zal dan ook wat later aan
zijn set beginnen dan eerst voorzien. Een groot ego, deze ‘Pope ‘ Odean,
ongetwijfeld getalenteerd maar in ons heeft -ie niet echt een fan
gevonden…
Winus/Michel Proesmans
22u30 Pat Metheny Group- Songbook Tour with
Lyle Mays, Steve Rodby & Antonio Sanchez
foto © Bruno Bollaert
Pat Metheny (gitaar, gitaarsynthesizer), Lyle Mays
(piano, keyboards), Steve Rodby (bas), Antonio Sanchez (drums)
Als waardige afsluiter van het eerste vijfdaagse
Gentjazz-jazzluik schittert stergitarist Pat Metheny voor een bijna
volle tent en hij speelt goed twee uur. Hij brengt met zijn trouwste
bandleden een playade van zijn grote hits. Helaas foto’s mogen op vraag van
de band niet gemaakt worden maar dat deert ons niet, het is vandaag om de
muziek te doen.
In het donker gaat de ‘group’ van drie van start met het
bekende ‘Phase dance’ en het herkenbare ritme en geluid grijpt je direct
maar ’t is wel een beetje luid, dat moet wat bijgestuurd worden.. Geweldige
gitaartechniek heeft de man en hij bespeelt hier verschillende gitaren,
sommigen op draaghoogte op statief opgesteld, dat maakt de overgang naar een
ander type, dus ander geluid waaronder de typische guitarsynths, ook wat
makkelijker. Volgen nog het snelle ‘Have you heard’ en ‘James’ en natuurlijk
krijgen we tussen wat andere nummers ook het poppy, voor Bowie destijds
geschreven ‘This is not America’ (remember ‘The Falcon and the Snowman’ met
o.a. Sean Penn uit 1985). Hij haalt zelfs de 42-snarige 'Pikasso' harp
gitaar naar boven, gecreëerd en op maat gemaakt door de Canadese
Linda (Jane) Manzer en brengt zo, en ook éven
maar, een rustpuntje in de set. Speciale gitaar, dat wel maar eerder een
lust voor het oog dan voor het oor… Metheny speelt continu heel vloeiend,
heeft een geweldige energie en intensiteit, is bovendien zeer lyrisch en
daardoor ook heel toegankelijk. Hij krijgt gepast weerwerk van
medecomponist en grootmeester Lyle Mays aan de keys, en weet zich sterk
geruggensteund door kompaan Steve Rodby aan de bass maar vooral Antonio
Sanchez drumt zich vanavond hier te pletter en geeft op het einde nog een
ferme rake solo weg, eveneens zeer gesmaakt door het uitbundige publiek
waaronder opvallend veel vrouwvolk tussen de fans, 55 jarige Pat heeft
met die wijde haartooi nog steeds z’n looks mee ! Die trouwe fans kunnen
meer dan tevreden zijn want buiten staat er nog wat merchandising klaar
,worden petjes en shirts van de band verkocht. Die Amerikanen hebben
het commercieel wel steeds voor mekaar !
De mensen die CD’s willen kopen na het concert aan de platenbakken hebben
het wel niet makkelijk, weten niet goed wat kiezen want Pat heeft immers
op z’n dertigjarige carrière vele platen gemaakt en daarvoor trouwens 17
Grammy awards ontvangen. Welke artiest doet hem dat nog na ? Een
terechte afsluiter van deze eerste week Gentjazz !
Winus/Michel Proesmans
Zondag 18 juli -
AFSLUITING GENT JAZZ 2010
16.30 HoGent Conservatorium Band
foto © Bruno Bollaert
Laurens Billiet (drums), Simon Casier (bas &
backing vocals), Bruno Ravelingien (gitaar & backing vocals), Senne Guns
(toetsen & backing vocals), Billie Bentein (vocals & backing vocals),
Gertjan Van Hellemont (vocals, akoestische gitaar & backing vocals)
Deze jonge groep van zes snaken uit het Gentse
conservatorium zijn me onbekend maar zij spelen dan ook vaak met bands als
Balthazar, Lize Accoe, Jim Cole, Luna Twist, Toman, The Triplettes, Douglas
Firs, Zimmerman, Bell… Zoals je merkt zijn dit zo direct geen geen jazz
namen maar ze brengen hier dan ook een bonte mengeling van folk, soul,
poppy jazz en zelfs kleinkunst (in het nummer ‘In Wippelgem’, het publiek
huppelt niet mee... Ze zingen een a-capella nummertje dat wat gospelachtig
aandoet ‘Give me hope in my land’ en om te besluiten volgt nog wat stevig
rockwerk met als hoogtepunt een niet onaardige versie van Jeff Buckley’s ‘Everybody
here wants you’ gezongen door de hoge stem van Bruno Ravelingen. Als ultieme
afsluiter brengen ze de klassieker ‘The night they drove old Dixy down’ van
Robbie Robertson. Een leuk begin van de dag is het en nu kunnen we nog 45
min van de zon genieten vooraleer de gevaarlijke Japanners eraan komen !
18.30Soil & `PIMP` Sessionsband
Shacho (agitator, spirit), Tabu zombie
(trompet), Motoharu (sax), Josei (piano), Akita Goldman (bas), Midorin
(drums)
foto © Bruno Bollaert
Ik was benieuwd om
deze 6-koppige Japanse band live te zien. Ze hebben al sinds 2001 de
reputatie om de boel op stelten te zetten met hun ADHD oftewel
hyperkinetische jazz. Ze zijn hier op dit festival voor de tweede keer en nu
willen ze het dak eraf. De ‘death Jazz’ die ze brengen is dan ook één brok
energie en zodoende bedoeld om de mensen aan het dansen te brengen. Ze
beweren dat jazz dood is en terug tot leven moet gebracht worden, maar dan
liefst in een iets andere vorm. Al ziet de ene er nog excentrieker uit dan
de andere, hun instrumenten beheersen ze allemaal wel tot in de puntjes, en
dat is ook nodig, gezien de snelheid waarmee de songs gebracht worden. Het
is een pure live-band waarin de leider Shacho als katalysator en opstoker
fungeert tussen de verschillende solo’s die mekaar in snel tempo opvolgen.
Een goed voorbeeld zie en hoor je in het snelle ‘Storm’ en in ‘Papa’s
got a brand new pigbag’ (van de groep Pigbag, weet je nog wel ?) Ze schuwen
de elektronica niet om de trompet en sax te vervormen en we krijgen
dus ook soul-jazz à la James Brown en toch ook even een rustpunt met ‘Relax
en Enjoy’. ‘Your shouting makes our Music ! ‘ zegt de leider dan tot het
warmgelopen publiek in de halfvolle tent want buiten zit er natuurlijk ook
nog veel volk te genieten van de zon. Zomers afsluiten wordt er dan ook
gedaan met wat latin sounds.
20u30 Joe Bonamassa
foto © Bruno Bollaert
Joe Bonamassa (guitaar
& zang), Carmine Roljas (bas), Rick Melick (keyboards), Bogie Bowles (drums)
Net voor het optreden worden we door de
speakers met luide hardrock op tempo gebracht want eens dát nummer gedaan,
staat daar ineens de blues gitarist Joe Bonamassa. Geen Wilfried Haesen om
deze 33-jarige gitaarwonder in te leiden hier... Omgordt met een
gitaar met 2 halzen, trapt hij een loeiharde set vol blues-rock, hard rock
en bedwelmende gitaarsolo’s in gang. De nummers volgen mekaar goed op en de
muziek piekt tot 100 dB ! Ik zorg voor wat papier in m’n oren als demping.
De man is beïnvloed door Rory Gallagher, John Mayall’s Bluesbreakers en Led
Zeppelin. Bonamassa heeft ondertussen al een carrière van twintig jaar
achter de rug. Als vierjarige raakte hij immers, net als zovele anderen al,
gefascineerd door de gitaar van Stevie Ray Vaughan en begon hij zelf gitaar
te spelen.
Hij wisselt regelmatig van instrument en
we horen onder meer ‘Lost kiss’ , ‘Heartache for nickles’ en ‘Blue and evil’.
Ik geniet echter vooral van de tragere bluestracks zoals in ‘So many roads’.
Dan pas hoor je ook zijn ware talent. Hij grapt ook nog over de tent , een
overdekte boomgaard, zo’n tent met 5 bomen er in, nee, dat is hij nog nooit
tegengekomen ! Het publiek bedankt de nieuwe gitaargod met luid
applaus maar blijft op de honger zitten voor wat extra’s want Trixie, de
hekkensluiter van dit festival, komt er nog aan en heeft nog veel op het
podium te zetten !
22u30 22.30Trixie
Whitley `Special Project`band
Trixie Whitley
(zang, gitaar, keyboards), Marc Ribot (gitaar), Mark Kelley (bas), Chocolate
Genius (gitaar & backing vocals), Yuval Lion (drums),
Kirke strijkkwartet: Joanna Vlaeminck (viool),
Saartje De Muynck (viool), Evelien Vandeweerdt (altviool), Jozefien Peelman
(cello))
Het gemis van talent Daniel Lanois, die
herstelt van een zwaar motorongeluk leek hier toch voor wat zenuwen te
zorgen. Trixie heeft de afgelopen week immers stevig gerepeteerd met haar
gastmuzikanten. Gelukkig werd de jonge Gentse geflankeerd door wat
topmuzikanten : gitarist Marc Ribot (bekend van Elvis Costello, Tom Waits
en John Zorn), gitarist en singer-songwriter Chocolate Genius, Mark Kelley
aan de bas, Yuval Lion op drums, en strijker Stephen Barber.
Tot hier de namen en nu de muziek. Trixie
opent met ‘Pieces ‘op piano .Ook een stukje uit I Can’t Stand The Rain’ zit
er in verwerkt.
Trixie ziet er goed uit en zingt
fantastisch met haar diepe soulstem. Ze brengt bijna allemaal nieuwe nummers
en varieert haar set met stukken aan de piano en dan weer op gitaar,
behalve natuurlijk het bekende ‘I’d rather go blind’ dat enig
herkenningsapplaus meekrijgt. Ze praat de nummers in het Engels aan mekaar
zodat ook de Amerikaanse muzikanten haar zouden kunnen verstaan.
Ze steekt passie in haar nummers en
gitarist Marc Ribot volgt haar gedwee. We krijgen een kippenvelmoment in
‘Strong blood’ als ode gebracht aan haar vader van wie ze veel over muziek
heeft geleerd en ook het rustige ‘Like Ivy’ is een sterk moment. Het tweede
bisnummer brengt ze helemaal solo en sluit zo Gent Jazz 2010 mooi en
waardig af !
- Persbericht
08.06.2010 -
Programma Jazz Middelheim 2010 compleet met
Cassandra Wilson en Archie Shepp Quartet feat. Roswell Rudd & Leon Parker
De 29ste editie van Jazz Middelheim vindt
dit jaar plaats van 12 t/m 15 augustus in Park Den Brandt, Antwerpen. Met
Cassandra Wilson en het Archie Shepp Quartet with Special guests Roswell
Rudd & Leon Parker worden de laatste twee namen toegevoegd aan het
programma. Toots Thielemans komt met zijn vast kwartet naar Jazz Middelheim.
Eerder kondigde Jazz Middelheim al de komst aan van Wayne Shorter
Quartet, Ahmad Jamal, McCoy Tyner Trio feat. Joe Lovano, Dave Holland
Flamenco Project.
Op 12 augustus vervangt tenorsaxofonist
Archie Shepp met zijn Quartet de onlangs overleden Hank Jones. Archie Shepp
brengt voor de gelegenheid Roswell Rudd & Leon Parker mee als gasten.
Saxofonist, componist en zanger Archie Shepp was een van de luide stemmen in
de radicale jaren zestig en verscheen voor het eerst aan de oppervlakte aan
de zijde van John Coltrane. Als een van de exponenten van ‘The New Thing’
eind jaren zestig greep Shepp de kans om met een nieuwe, dynamische
generatie muzikanten aan de slag te gaan. Behalve de
kleurrijke percussionist Leon Parker brengt Archie Shepp met trombonist
Roswell Rudd nog een compagnon de route mee als special guest. Roswell Rudd
was al te horen op Archie Shepp zijn eerste album voor het Impulse label ‘Four
For Trane’ uit 1964. Verder die dag staan ook Jef Neve & José James op het
programma met hun Coltrane Project Facing East. Pianist McCoy Tyner sluit de
eerste dag af met Joe Lovano als special guest.
Vrijdag 13 augustus is het Wayne Shorter
Quartet de hoofdact. Zij worden voorafgegaan door Ahmad Jamal en het Jeroen
Van Herzeele Quartet opent.
Toots Thielemans sluit als peter van het
festival af op zaterdag 14 augustus. Hij komt naar Jazz Middelheim met Hein
Van de Geyn, Karel Boehlee en Hans Van Oosterhout met wie hij vorig jaar al
een aanzet presenteerde op Jazz Middelheim toen Danilo Perez noodgedwongen
moest afzeggen. Ondertussen staat het repertoire helemaal op punt en
binnenkort verschijnt ook een live album van Toots met dit kwartet. Het
Conservatorium project Le Pragmatisme du Barman feat. Peter Evans is de
opener van de dag voor Aka Moon + Baba Sissoko & Black Machine en World
Saxophone Quartet +M’BOOM.
Cassandra Wilson, na lange tijd terug in
België, mag deze 29ste editie van Jazz Middelheim op 15 augustus afsluiten.
Zangeres Cassandra Wilson groeide de voorbije 20 jaar uit tot een van
de diva’s van de jazz, al zet ze ook bluesnummers en popsongs naar haar
hand. Haar voornaamste wapen is haar schaduwrijke, pakkende en rokerige
contra-altostem. In die stem klinken ook altijd haar roots door, de muzikaal
rijke grond van de Mississippi delta. Voor dit concert komt ze naar Park Den
Brandt met dezelfde bezetting waarmee ze ook op haar laatste albums, zoals
het album ‘Loverly’, te horen was. Binnenkort verschijnt een gloednieuw
album met deze bezetting met Reginald Veal (bas), Marvin Sewell (gitaar),
Jonathan Batiste (piano & keyboards), Lekan Babalola (percussie) en Herlin
Reily (drums). Cassandra Wilson speelt deze zomer slechts twee concerten in
Europa waarvan dus één op Jazz Middelheim met het nieuwe album in première.
Eerder op de slotdag staan Chris Joris Experience, Dave
Holland Flamenco Project en pianist Chucho Valdés op de affiche.
Na elke concertavond in Park den Brandt zijn er nog
aansluitende jam sessions in samenwerking met Conservatorium Antwerpen en
Artesis Hogeschool Antwerpen. De jams staan onder leiding van Christophe
Erbstösser Trio, tevens docent aan Conservatorium Antwerpen, en met
conservatoriumstudenten en concerterende Jazz Middelheim-artiesten vanaf 23u
in Het Zuiderpershuis op de Waalse Kaai. Toegang daar is gratis.
Info & tickets:
www.jazzmiddelheim.be. Jazz Middelheim van 12 t/m 15
augustus, Park Den Brandt, Antwerpen. Tickets kosten 29 euro per
concertavond (excl. reserveringskosten). Een vierdagenpas kost 96 euro
(excl. reserveringskosten). Tickets zijn te koop via
www.jazzmiddelheim.be
of via Fnac. Klik hier voor
TV-spot
Jazz Middelheim (night) &
TV-spot
Jazz Middelheim (day)
- Persbericht
06.05.2010 -
Tickets beschikbaar
Veel roots en jazzgeschiedenis
op Jazz Middelheim 2010
De 29ste editie van Jazz Middelheim vindt
dit jaar plaats van 12 t/m 15 augustus in Park Den Brandt, Antwerpen.
Met namen als Wayne Shorter Quartet, Hank Jones Trio,
Ahmad Jamal, McCoy Tyner Trio feat. Joe Lovano, Dave Holland Flamenco
Project en Toots Thielemans maakt Jazz Middelheim haar programma bijna
volledig bekend.
Het festival opent donderdag 12 augustus met Facing East,
het Coltrane project van José James en Jef Neve. De pianisten Hank Jones en
McCoy Tyner treden die dag beiden aan met hun eigen trio; McCoy Tyner brengt
bovendien Joe Lovano mee als special guest.
Op vrijdag 13 augustus is de hoofdact niemand minder dan
Wayne Shorter met zijn kwartet. Eerder die dag staan pianist Ahmad Jamal en
het Jeroen Van Herzeele Quartet op het programma.
Zaterdag 14 augustus staat festivalpeter
Toots Thielemans op de affiche. Jazz Middelheim werkt opnieuw een coaching
project uit in samenwerking met Artesis Hogeschool Antwerpen. De band Le
Pragmatisme Du Barman werkt enkele dagen intensief samen met trompettist
Peter Evans als coach. Samen openen ze de dag gevolgd door Aka Moon + Baba
Sissoko & Black Experience en het World Saxophone Quartet + M’Boom.
Op zondag 15 augustus, de slotdag van het
festival, staan alvast Dave Holland & Pepe Habichuela Flamenco Quintet feat.
Josemi Carmona en Chucho Valdés met zijn Afro Cuban Messengers op de
affiche. Chris Joris Experience is de opener van de dag.
Klara heeft een hart voor jazz. In aanloop naar Jazz
Middelheim, brengt Marc Van den Hoof in Jazz al vanaf 26 juli portretten van
artiesten die dit jaar op de affiche staan van Jazz Middelheim. Tijdens Jazz
Middelheim is Klara prominent aanwezig. Klara zendt alle concerten van Jazz
Middelheim rechtstreeks uit. Presentatoren Lies Steppe, Bart Vanhoudt, Marc
Van den Hoof en Rob Leurentop geven tekst en uitleg bij de concerten en
praten met muzikanten en jazzliefhebbers. Drie reporters doorkruisen het
Park voor reacties van het publiek en brengen de festivalsfeer bij de
luisteraar thuis. Claude Blondeel houdt een blog bij over Jazz Middelheim op
de website van Klara.
Na elke concertavond in Park den Brandt zijn er nog
aansluitende jam sessions met o.a. conservatoriumstudenten en concerterende
Jazz Middelheim-artiesten vanaf 23u in Het Zuiderpershuis op de Waalse Kaai.
Toegang daar is gratis.
Info & tickets:
www.jazzmiddelheim.be. Jazz Middelheim van 12 t/m 15
augustus, Park Den Brandt, Antwerpen. Tickets kosten 29 Euro per
concertavond (excl. reserveringskosten). Een vierdagenpas kost 96 Euro
(excl. reserveringskosten). Tickets zijn te koop via
www.jazzmiddelheim.be
of via Fnac. Klik voor de
TV-spot Jazz Middelheim (night) &
TV-spot Jazz Middelheim (day)
PROGRAMMA
|
|
|
|
|
Donderdag 12/08 |
17.30 – 18.45 |
Facing East: The Music of
John Coltrane by José James & Jef Neve |
|
|
19.30 – 20.45 |
Archie Shepp Quartet with
special guests Roswell Rudd & Leon Parker |
|
|
21.30 |
McCoy Tyner Trio with
special guest Joe Lovano |
|
|
|
|
|
Vrijdag 13/08 |
17.30 – 18.45 |
Jeroen Van Herzeele
Quartet |
|
|
19.30 – 20.45 |
Ahmad Jamal |
|
|
21.30 |
Wayne Shorter Quartet |
|
|
|
|
|
Zaterdag 14/08 |
15.00 – 16.45 |
Le Pragmatisme du Barman
feat. Peter Evans |
|
|
17.30 – 18.45 |
Aka Moon + Baba Sissoko &
Black Machine |
|
|
19.30 – 20.45 |
World Saxophone Quartet +
M’BOOM |
|
|
21.30 |
Toots Thielemans Quartet |
|
|
|
|
|
Zondag 15/08 |
15.30 – 16.45 |
Chris Joris Experience |
|
|
17.30 – 18.45 |
Dave Holland & Pepe
Habichuela: Flamenco Quintet feat. Josemi Carmona |
|
|
19.30 – 20.45 |
Chucho Valdés & Afro
Cuban Messengers |
|
|
21.30 |
Cassandra Wilson
|
Zondag 19 september 2010: Jazzathome
festival, 6de editie
Muziek à la carte bij de Mechelaars thuis waar je jazz en Mechelen kunt (her)ontdekken.
Stel op zondag 19 september zélf je eigen jazznamiddag samen en ontdek (historische) huiskamers, binnentuinen en andere toffe plekjes in de Mechelse binnenstad.
En geniet 's avonds van een spetterende feestelijke hoofdact in de Stadsschouwburg!
De muzikale namiddaghappenings spelen zich af in een 20-tal verschillende huiskamers van de Mechelse binnenstad. In elke huiskamer treedt er één groep op die dan telkens drie sets brengt. Het publiek kan drie van de 20 locaties uitkiezen. Zo krijgt iedereen de gelegenheid om kennis te maken met telkens een andere jazzstijl in een ander interieur.
Start- en eindpunt is de Stadsschouwburg gelegen aan de Keizerstraat waar je ook iets kunt eten en drinken. Van 13u00 tot 13u45 leg je er je Jazzathome namiddag vast. Je kiest 3 optredens uit en begeeft je met je plan naar de Mechelse huiskamers. De locaties liggen op wandelafstand van elkaar in de Mechelse binnenstad. Je kiest uit een combinatieticket voor namiddag én avondprogramma ofwel apart voor de namiddag of de avond.
’s Avonds genieten alle deelnemers van de avondapotheose: een feestelijke hoofdact.
Het avondprogramma gaat door in de Stadsschouwburg aan de Keizerstraat.
Alle informatie over artiesten, locaties en tickets vind je later op de website van jazzathome.
Een productie van de Jazzzolder vzw i.s.m. JCI Mechelen, Cultuurcentrum Mechelen, en met de steun van de stad Mechelen
Ook Winus van JASSEPOES bij deze editie weer coördinator van de deelnemende fotografen !
- Persbericht
Vrijdag 4 juni: jazz à la carte in Mechelen!
Jazzathome startte met een nieuw initiatief: als
aanloop naar de zesde editie van het festival op 19 september
2010 organiseerden ze een culinair evenement met jazzoptredens in enkele
historische panden in de Mechelse binnenstad.
Vanaf 19u kon je genieten van een aperitief met
hapjes op de eerste verdieping bij traiteurzaak Gybels in het voormalige
gildehuis van de Jonge Kruisbooggilde, voorheen Breckpot, op de Korenmarkt
23.
Voor het gevarieerd hoofdgerecht en dessert gingen we
daarna naar de lounge bij Gybels.
Dit alles werd opgeluisterd door het Gunther Valckenier jazzcollective,
www.myspace.com/gvjazzcollective en het Moctazz jazz combo,
www.myspace.com/moctazzjazzcombo.
Meer informatie:
jazzathome@jazzzolder.be,
015/33 63 14, 0497/02 93 61,
www.jazzathome.be
Prijs: 55 euro, eten, drank en optredens inbegrepen.
Reservatie is verplicht en kan uiterlijk tot maandag 31
mei, of tot het aantal beschikbare plaatsen is uitverkocht.
clicketick for the slideshow !